Auteur: teckelliefenleed

 

Naar aanleiding van het bericht gisteren even gezocht hoe ze eerder speelden samen.
Lief hè?

 

Vanmiddag kwam Miriam op bezoek met Kaninchen Jet.
Gelukkig maar voor onze hondjes, want vanmorgen toen Reinout met de hondjes uit was, kwam Miriam met de auto langs. Toen ze stopte voor een praatje, waren Whoopi en Ylva gek van opwinding en jammerden alles aan elkaar toen Miriam weer wegreed.

Tot onze verbazing en blijdschap wilde Ylva vanmiddag weer met Jet spelen.
Jet deed nog wat afstandelijk, maar toch kwispelde ook haar staartje heftig naar Ylva, veilig bij Miriam op schoot.

Als dit toch eens het begin zou zijn van hoe het was vóórdat Ylva Jetje had gebeten.
Maar ja, toen waren ze ook veel jonger.
Whoopi wil ook altijd graag meedoen, maar die twee negeren Whoopi. Als Ylva slaapt of in de ren zit, dán zitten Jet en Whoopi wél bij elkaar.

Grappig is, dat Jet nog steeds helemaal blij en opgewonden is, als haar vrouwtje zegt dat ze naar Whoopi en Ylva gaan. Dan kan het haar niet snel genoeg gaan en loopt ze in één lijn naar ons toe.

Over Ylva nog een ander verhaal, binnenkort, want ook al gaat veel steeds beter, we zijn er nog lang niet, het komt nooit helemaal goed.
Maar elke goede dag is er één.

Het is koud, het vriest een beetje en het mist. Binnenblijf weer….

ongetwijfeld ook de gedachte van onze teckels.

Ylva is een heel erge koukleum, ze is geplukt, heeft al niet zo’n volle ( onder)vacht en staat natuurlijk als Kaninchen, nóg lager bij de grond dan Whoopi. Maar Whoopi heeft daarbij een dichte harde vacht. Sinds ze geplukt is, komt de eigen, goede vacht, weer tevoorschijn, gelukkig.

Maar daar gaat het nu niet over.

Vanmorgen ging Reinout met de hondjes uit. Ylva moest van mij haar truitje aan. Maar toen ik even later uit het raam keek, was het truitje alweer uit: “ze wou niet lopen” Nee, zonder truitje ook niet en Whoopi stond in de rem.

Aan de overkant van de straat voor ons huis is een strook gras. Daar werd gedaan wat ze moesten doen en ondanks Reinout’s vertwijfelde pogingen om ze mee te krijgen: geen stap.

Wat een verwende koukleumen. Ik dacht, dan Whoopi maar naar binnen en alleen Ylva, want zo’n jong hondje moet toch beweging hebben…. Maar Ylva schoot door de deur en zette geen stap meer naar buiten. En op shows zagen we genoeg “ sleepteckels” om dat niet te willen, dus ook Ylva won.

Overigens had Ylva het te kleine truitje aan, van toen ze een pup was en met de grotere maat zal ze tóch mee moeten. Wat een flauwekul nu, want ze draagt al bijna vijf  jaar zonodig een truitje. Ze hebben ook jasjes die tegen echte kou en sneeuw zijn, dat hoeft gelukkig nog niet. Whoopi heeft een stoer vliegeniersjasje nooit een probleem, Ylva haat jasjes. Maar met echte  vorst en zo uit de warme kamer… overigens hebben we onze honden nooit jasjes aangedaan, alleen het idee al. Deze teckels zijn toch anders. Wel deden we bij al onze echte honden vaseline tussen de teentjes bij sneeuw, tegen sneeuwklontjes. Onze Heidewachtel ging helemaal uit haar dak bij sneeuw.

Sinterklaas is nog maar net in het land en we worden ook al weer met Kerst geconfronteerd.
We komen al aardig in de stemming.

Ylva kijkt veel TV. Uiteraard vooral als er dieren in voorkomen.
Nu was er een natuurserie over Patagonië.

Laatst vroeg een trouwe bezoekster van dit blog waarom we al die moeite deden om met de iFetch (“ het ballenkanon”) voor Whoopi te spelen, terwijl we gewoon de bal kunnen gooien en laten apporteren. Tsja, dat vroeg ik me eigenlijk ook af. Whoopi zelf de bal in de trechter leren doen, lukt na ettelijke pogingen echt niet. Het balletje is zo geweldig, het kost haar de grootste moeite om het af te staan. Alleen het commando “los” zit zo ingeprent, dan laat ze ook los, apporteren is al wat moeilijker, maar vrijwillig in de trechter doen? Ho maar. Ze is duidelijk te oud voor sommige nieuwe kunstjes.

Vanmiddag liet Whoopi duidelijk merken dat ze zin had in actie. Dus zei ik: Whoopi met balletje spelen? Of iets in die geest. Whoopi blij.

We zochten de tennisbal…Whoopi had geen belangstelling. We zochten het rubberen katteballetje met belletje er in, meestal succesnummer….Whoopi had nog steeds geen belangstelling maar bleef wel vol verwachting kijken. Met enige tegenzin haalde Reinout dus de doos met “ het kanon”  uit de gang.

En ja hoor, luidkeels enthousiasme, kwispelen en trillen van spanning.

Hier dus ons antwoord, waarom? Daarom! Zoals we op het strand met de ballengooier moeten werken. Hoe verder de bal dan terecht komt hoe mooier ze het lijkt te vinden.

Heeft ze niet gezien waar de bal terecht kwam? Dan zoekt Whoopi systematisch al revierend het strand af en vindt de bal altijd, tenzij een andere hond er inmiddels mee vandoor is. Als ze de bal heeft bewaakt ze die met haar lijfje tegen ballen pikkende honden, ze gaat er desnoods overheen liggen.

vanmorgen gingen we even met de hondjes  uit… wel wat koud en winderig, maar we moeten toch alle vier wat beweging hebben. Nog maar op de helft van onze wandeling begon het koud te regenen.

Whoopi, die toch al niet mee wou,  was niet blij. Bij de eerste druppels begon Ylva al heftig te schudden. “Ik zei, kom we gaan naar huis…” Whoopi zette meteen de sokken er in, zo komisch, dat hondje dat niet graag meer meeloopt, zo blij te zien als je zegt: we gaan naar huis, maar echt grappig is dat ze helemaal blij vooruit loopt als ik zeg; “kom we gaan naar het baasje”, sterker nog, dat doet ze ook als het baasje gewoon mee is, zelfs haar aan de lijn heeft.

Thuis gekomen gaan ze vrijwel synchroon rollen en schudden. Natuurlijk worden ze heerlijk in een warme handdoek afgedroogd, die altijd op de verwarming in de hal ligt, dat weten ze precies. Intussen is alle ellende alweer vergeten vanwege de Sinterklaasintocht op TV, waar het paard  van Sinterklaas Ylva de zenuwen bezorgt.

Vandaag was het zover…eindelijk zijn onze lieverdjes geplukt, ze waren meer dan plukrijp. Eerder is er ook geen sprake van, want dan doet het ze pijn en kunnen er zelfs trimkoorts van krijgen.
Een goede trimmer plukt ook pas als een hond echt plukrijp is.
Er kwam weer heel veel van ze af, zie een deel op foto van toen we ze kwamen halen. Ze liepen allebei helemaal vrij door de trimsalon en toen we ze mee wilden nemen ging eerst Whoopi maar al heel snel ook Ylva voor de trimster staan, koppie omhoog, toen dat niet werkte ging ze keurig zitten. Ik herkende dit gedrag meteen,  ze doen net zo als onze hulp weggaat. Bedelen om beloning. En het werkte weer….?

Over de kale plek op Whoopi’s staart wist de trimster te vertellen dat dit kwam door een ontstoken vioolklier.  Nooit van gehoord, maar hele verhalen gevonden op internet.

Waar we van schrokken was dat de trimster een vlo vond op Ylva.
Dus thuis meteen alles weer gewassen van ze wat wasbaar is en de rest, plus kleed en benches ingespoten met appelazijn, vermengd met etherische olie: Lavendel, Terrashield en een paar druppels Melaleuca. Verder weer wat trouwer cocosolie op hun vacht inwrijven.
Vorige week had ik ook alles gewassen en de rest met de stoommachine behandeld.
Gelukkig was het maar 1 luie vlo en ze had geen eitjes gezien.
Volgens de trimster zou het kunnen komen doordat er deze tijd van het jaar nogal veel egeltjes zijn….nou dat past in het plaatje…zie dit korte filmpje van Ylva in de tuin.

Voor alle zekerheid heeft Reinout op de bewuste plek nu ook maar appelazijn met olie gespoten.

 

Ylva is de hele dag al hysterisch aan de buitendeur aan het krabben. Buiten zit ze met haar neusje tegen het gaas, tussen de buurtuin en de onze. Er ligt een bult blad en daar zit kennelijk iets onder. Vermoedelijk een egeltje, dus ze mag niet in de tuin, alleen in de ren achter de schuifpui van onze slaapkamer

Maar Ylva is vasthoudend…..nu hebben we haar in haar kamerren opgesloten voordat ze deuren beschadigd.

Waar we bang voor zijn, is dat het egeltje zich oprolt en Ylva, door het gaas heen, probeert te happen en stekels in haar bekje krijgt.

 

Een paar dagen geleden was ik jarig. Onder bezoek moeten de hondjes in de ren. Maar  ja, dit keer liep dat af en toe wat mis, zoals na het uitlaten en hun eten.

Zo kregen ze de aandacht waar ze zo dol op zijn.

Whoopi showde heel graag hoe de Parijse meisjes doen en ook deed ze de twist. Alles voor de felbegeerde beloninkjes.

Ylva wou ook aandacht. Nou dat kreeg ze:

Ze mocht haar neusje gebruiken voor het opsporen van zakdoeken met onze lichaamsgeur. ( die ochtend nog gedoucht hoor?).

Commando: “zoek en apport”.

Ze schoot tussen alle doekjes door steeds de geurdoekjes tussen de anderen uitvissend en apporteerde ze netjes naar Reinout. Het bezoek kreeg waar voor hun geld. Ook toen een vrouwelijke gast nog een geurvrij doekje in haar handen wreef, vond ze die daarna direct.

Daarna mocht ze nog een paar andere kunstjes vertonen, ( circus: op krukje  als een circusolifant) en “om” dat is om een krukje of iets anders heen rennen. Dat laatste kan Whoopi ook.

Het was weer een succesnummer en er is nog genoeg over voor een volgende keer.