Onze Ylva is elke keer, een paar maand na de loopsheid, erg van slag. Ze denkt dat ze een nest heeft en jammert het uit. We geven Pseudo Pregnancy druppels. Drie maal daags vijf druppels.
Raad van anderen brengt ons alleen maar in de war.
De ene zegt…laat haar steriliseren want haar foute gedrag kan er door verminderen, het is namelijkl een hormoon kwestie.
De ander zegt, neem het risico niet, want haar gedrag kan er door versterkt worden.
Dat laatste is vindt ook onze dierenarts die het dus niet aandurft
Wij hebben daarom besloten om sowieso te wachten totdat Whoopi er niet meer is, mocht het verkeerd uitvallen. Daarna zien we wel verder.
Ylva is nu zes dus lichamelijk zeker volgroeid, dat is het punt niet.
Geestelijk lijkt ze nog een pup, maar dan wel een onberekenbare pup.
Vandaag vind ik op de site Teckelgekken, een hele discussie over wel of niet steriliseren.
Onderstaand interessant verhaal plaats ik, alhoewel hier de discussie slaat op de vraag van iemand die overweegt haar onvolgroeide hond nu al te laten steriliseren i.v.m. heftige schijndracht.
Teven heel jong al laten “Helpen ” dat is zo jammer dat schijn zwanger zijn is helemaal niet erg, maar zo vroeg al snijden in een gezond lijfje Wanneer een dier zodanig vroeg ‘geholpen’ wordt, zal deze geen normale ontwikkeling tot volwassen dier doormaken.
Lichamelijk en geestelijk volwassen worden, gebeurt bij mens en dier onder invloed van hormonen. Bij castratie wordt het overgrote deel van de hormoonproductie, die normaal op latere leeftijd op gang komt, voorkomen.
Daardoor kan een dier dus niet op normale wijze volwassen worden. Dit is vaak terug te zien in bijvoorbeeld botontwikkeling (de hond groeit te lang door en krijgt minder spierontwikkeling).
Ook gedrag staat onder invloed van hormonen. De geslachtshormonen die worden geproduceerd in de eierstokken (teef) of testikels (reu) van de hond spelen een belangrijke rol bij de groei. Zo is in een aantal studies aangetoond dat bij vroege castratie de botten langer doorgroeien dan bij een intacte hond of een hond die op latere leeftijd gecastreerd wordt. Een hond die op jonge leeftijd gecastreerd wordt, zal dus langere maar lichtere botten krijgen. Het is niet zo moeilijk om te bedenken dat dit soort structurele veranderingen in de bouw van het skelet ook gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid van het bewegingsapparaat. Er is zelfs een onderzoek gedaan in Texas, waaruit zou blijken dat gecastreerde honden (overigens wordt hier niet gekeken naar de leeftijd waarop de castratie wordt uitgevoerd) een grotere kans op een voorste kruisbandlaesie zouden hebben. En de kans op de ontwikkeling van heupdysplasie zou vergroot zijn ten gevolge van het op vroege leeftijd castreren van honden. Of deze studies daadwerkelijk valide genoeg zijn om deze conclusies te trekken, durf ik te betwijfelen. Maar dat vroeg castreren invloed heeft op de groei van het skelet is wetenschappelijk bewezen en dat dit mogelijk het ontstaan van bepaalde aandoeningen aan het bewegingsapparaat bevordert, is zeker niet ondenkbaar!
GEDRAG
Veel honden eigenaren denken dat hun hond rustiger en veel gemakkelijker wordt in de omgang na een castratie. Dit is echter niet zo zwart/wit als de meeste mensen wel denken! Bepaalde vormen van ongewenst gedrag, waaronder vooral angst gerelateerde problemen zouden juist vaker voorkomen bij (vroeg) gecastreerde honden vergeleken met intacte honden. Vooral bij reuen met een angstig en onzeker karakter kan castratie mijns inziens leiden tot regelrechte angstagressie. Ook op latere leeftijd schijnt er verschil te zijn in de achteruitgang van de cognitieve functies (dementieachtige verschijnselen) tussen gecastreerde reuen en intacte reuen.
SCHILDKLIER
Een gecastreerde hond wordt sneller te dik, dat weet bijna iedereen. Mogelijk heeft dat iets te maken met de verminderde werking van de schildklier na castratie. In ieder geval is aangetoond, dat castratie de kans op een te traag werkende schildklier duidelijk vergroot!
CONCLUSIES
Of het vroeg castreren van honden daadwerkelijk de kans op kruisband letsels vergroot is mijns inziens niet helemaal duidelijk. Het wel of niet ontstaan van een kruisband letsel is van zoveel factoren afhankelijk, dat er bij een onderzoek naar het verschil in frequentie van voorkomen van kruisbandletsels bij gecastreerde versus niet gecastreerde honden al snel verkeerde conclusies getrokken kunnen worden als niet al deze factoren worden meegewogen in het oordeel. Het zou dan ook niet juist zijn om op grond van dergelijke onderzoeken het vroeg castreren van honden volledig te veroordelen. Er zijn echter redenen genoeg om, als we gewoon logisch redeneren, aan te nemen dat het op jonge leeftijd castreren van honden nogal wat gevolgen heeft voor de ontwikkeling van een hond. Zowel op het lichamelijke als op het psychische vlak.
En laten we het vraagstuk eens van de andere kant bekijken: is het nou echt zo´n probleem om even te wachten met een eventuele castratie? Er zijn, denk ik, maar weinig mensen die een loopse teef echt niet uit de buurt van een reu kunnen houden gedurende een periode van 3 weken.
De boodschap die ik wil overbrengen is dan ook deze: Zie het castreren van uw hond niet als iets dat “zo hoort” of als iets wat u hoe dan ook moet laten doen. Overweeg goed wat de voordelen en nadelen zijn van het castreren van uw hond en als u besluit om uw hond te laten castreren, doe het dan niet te vroeg! Wacht in ieder geval tot de hond uitgegroeid en uit ontwikkeld is, zowel op het lichamelijke als op het psychische vlak. Pas dan is de keus ook weloverwogen en bewust te maken denk ik. Castreren – Steriliseren (hond en kat) – Pro’s en contra’s zorgvuldig tegen elkaar afwegen!
Sommige mensen willen ons doen geloven dat een castratie/sterilisatie een “routineklus” is, dat het vooral op “heel jonge leeftijd” moet gebeuren en dat het “goed” is voor een hond. Maar zo simpel ligt het toch niet. Voordat we besluiten om een hond te (laten) castreren/steriliseren moeten we eerst alle pro’s en contra’s zorgvuldig tegen elkaar afwegen. Bij elke hond opnieuw. Het gaat om een operatie en verandering van de hormoonhuishouding.
DE OVERWEGINGEN OP EEN RIJ:
Terminologie
Het woord sterilisatie komt in feite uit de humane geneeskunde en wordt in de diergeneeskunde eigenlijk veelal foutief gebruikt. “Steriliseren” is het onderbinden van de eileiders of zaadleiders, waarbij de eierstokken respectievelijk de teelballen behouden blijven, met als doel onvruchtbaarheid van de patiënt (=steriliteit) te bewerkstelligen.
Bij honden en katten wordt eigenlijk altijd een “castratie” uitgevoerd: De eierstokken of de teelballen worden geheel verwijderd. Hiermee is het dier dus niet alleen steriel geworden, maar ook de productie van geslachtshormonen wordt stilgelegd. Toch vinden wij, dat de term castratie voorbehouden moet blijven aan de reu.
Bij de teef onderscheiden we 2 mogelijkheden: òf we verwijderen alleen de eierstokken (=ovarioectomie), òf we verwijderen eierstokken en baarmoeder (=ovariohysterectomie).
OVARIOECTOMIE OF OVARIOHYSTERECTOMIE
In beide gevallen worden de eierstokken verwijderd en dus inbreuk gedaan op de hormoonhuishouding. Als de baarmoeder gezond is, kunnen we die ook rustig laten zitten. Door de verwijdering van de eierstokken staat de baarmoeder niet meer onder hormonale invloed en zal daardoor ook geen problemen geven in de toekomst. Als de baarmoeder afwijkend is moet deze natuurlijk wel verwijderd worden. In de praktijk zal het erop neer komen, dat op jongere leeftijd veelal een ovarioectomie wordt uitgevoerd, op oudere leeftijd een ovariohysterectomie. De ovarioectomie is mogelijk een iets minder ingrijpende operatie. Het is niet zo, dat de gevreesde urine-incontinentiemeer voorkomt na een ovariohysterectomie dan na een ovarioectomie. De urine incontinentie na een ovario(hyster)ectomie wordt veroorzaakt door de storing in de hormoonhuishouding.