13 september 2006 -19 maart 2020

Over Whoopi’s leven wordt hieronder wat verteld, maar ook her en der in dit blog.

Hoe ze stierf:

Dinsdag 17 maart 2020

Whoopi is ziek, ze geeft over, sjokt, houdt haar staart tegen de buik.

Warmwaterzak onder haar benchkussen gelegd, maar dat vindt ze misschien gek, of eng, vannacht lag ze als een hoopje ellende midden onder ons bed.

Na een tijdje weer kokhalzen, overgeven en bang.

Het begon de dag  ervóór. Ze sprong van de bank, voórdat we dat tegen konden houden, leek door haar achterpootjes te zakken en stond wezenloos stil voor zich uit te kijken. Ze liep daarna wel wat, maar stond dan weer lang stil zomaar naar beneden te kijken, wist niet wat te doen zo leek het.

Woensdag 18 maart 
Zorgen om Whoopi, 

Nadat Whoopi afgelopen nacht wat rustiger leek, heeft Reinout Whoopi in dekentje gerold bij zich in bed genomen, terwijl  ik Ylva vasthield die op bed in plaid opgerold lag. Meestal pikt Ylva het niet als Whoopi ook op bank, schoot of bed komt, maar nu ging dat goed. Whoopi heeft even geslapen.

Vanmorgenvroeg was het  alweer mis, ze werd steeds zieker en er kwamen alleen bellen wit schuim, ze loopt als hoopje ellende, komt bijna niet vooruit, en blijft maar misselijk.

Uiteindelijk de dierenarts gebeld, dat moest toch ivm de Vetoryl. 

Reinout kon komen, ik heb voor de winkel moeten wachten. Ja het is ook winkel, dus kon Reinout extra brokken kopen. Helaas Royal Canin hepatic.

Whoopi moet echt leverdieet hebben, dus dan dat maar.

Wat een ellende toch,  nu met dat Coronavirus. Bijna alles is dicht, er mag maar 1 persoon naar binnen, zowel bij dierenarts als supermarkten etc.

Ik snap dat, maar over Whoopi had ik graag mee naar binnen gewild.

We zijn terug van de da met Whoopi. Ze kreeg idd een prik tegen de misselijkheid,  verder Probiotica mee, dat moet, zo gauw ze weer eet over haar eten, ( poeder), een maagbeschermer injectie en voorzover Reinout  begreep ook iets om haar  buik rustig te krijgen. Temp.normaal, gewicht, 5,6 kg, hij noemde haar dikkertje, maar wij vinden het, gezien haar eeuwige honger nog wel meevallen, het is vrijwel haar “normale” gewicht. De rest is vacht.

Inmiddels was daar de Vetoryl ook aangekomen. We hadden voor alle zekerheid bij besteld.

Morgen moeten we terug komen voor controle, volgende week wil hij een Vetoryl test doen, als ze wat tot rust gekomen is.

 Whoopi ligt nu in de bench, beweegt zich niet, ik heb kippenbouillon voor haar gemaakt en zelfs dat wil ze niet.

We laten haar nu maar tot rust komen  😥

Hoe nu met Whoopi? 

Steeds staat ze een tijd stil, loopt dan naar een bench, tot ze weer stilstaat, kopje naar beneden, andere bench, wil niet drinken, zelfs geen kippenbouillon,

Ze heeft even een tijdje bij Reinout op de bank gezeten, werd onrustig dus ik zet haar er af. Weer doodstil staan, minuten lang met hoofd naar beneden.

Op een gegeven moment ging ze de bench in en opeens vóór de bench een grote plas, water? Overgegeven? Waar haalde ze dat vocht nog vandaan terwijl ze niet drinkt, vreemd.

Maar, daarna, toch weer met hetzelfde gedrag: kopje boven waterbak, en… ging ze drinken, BLIJ! vooral als dit binnen blijft.

Ze weigert nog steeds kippenbouillon. Afwachten nog maar weer.

Het is nu 19.uur geweest, ik hoop zo dat dit water er in blijft, ze dreigt echt uit te drogen.

23.15 Whoopi drinkt en drinkt🙏 

Reinout is nog weer met haar uit geweest, maar ze heeft weer niets gedaan.

Vannacht was ze onrustig, liep door de slaapkamer, wou in andere bench, die nat en vies is, dus op slot en kussens weggegooid

donderdag 19 maart 2020
9 uur 

Vanmorgen vond ik Whoopi naast mijn bed op de koude vloer. In haar bench kan ze zich niet meer omdraaien, buiten weer niet geplast, ze weigert eten en vanmorgen hebben we de kap van de bench afgehaald en dekentje over. Ze eet en drinkt weer niet, nu opschieten, zo naar de dierenarts, we zijn bang dat ze een hernia heeft, na sprong van bank, zwakke achterpootjes, had ze ook al een beetje.

11.30 Toen we bij de dierenarts aankwamen lag ze, volgens hem al op sterven.
Ik werd naar binnen geroepen, volgens de da zou ze een stroke gehad hebben, hij zei dat er niets meer voor haar gedaan kon worden, behalve verder lijden voorkomen.

Geen hernia, maar een. beroerte. Moet vannacht gebeurd zijn, misschien een tweede en ernstiger, arm diertje. Ik hoopte nog dat ze met een injectie tegen de pijn weer mee zou gaan en met een paar dagen weer vrolijk mee zou hobbelen. Eergisteren lag ze nog heerlijk te genieten in de zon. Het lijkt iets op Kyra’s dood.

Vrijdag 20 maart 2020

We zijn  verdrietig, ik kon vannacht niet slapen, zelfs met slaappilletje op lag ik maar over Whoopi te malen en te huilen. Mijn hart breekt bij het zien van Ylva. Ze is overduidelijk van slag. Zoekt, is onzeker en stil, ze slaapt veel en ligt zomaar wat te liggen. Zonet stond ze heel lang stil bij plekje waar Whoopi’s bench altijd stond. Ondanks dat ik alles van Whoopi wat ik niet weggegooid heb gewassen  heb, was ze bang voor een kussen van Whoopi. Whoopi  had alles nog onder geplast, veel moesten we weggooien, helaas kunnen we niets kopen, alle “niet essentiële” winkels zijn dicht, maar we redden ons wel.

Hier antwoord van Monique van de Cushing contactgroep op  mijn vraag of het door haar hypofysetumor kan zijn veroorzaakt:

“Een hypofysetumor kan wanneer hij te groot wordt allerlei vitale delen in het hoofd gaan raken en dus neurologische verschijnselen geven. Het is mogelijk dat dit aan de hand was. Het blijft gissen, en dat is op zich al heel naar. Maar zij voelde zich enorm beroerd, hoe dan ook, en daar is nu een eind aan gekomen. En jullie hebben alles voor haar gedaan wat in jullie vermogen lag in deze omstandigheden. Wat een verdriet voor jullie”. 

################################################## 

Whoopi, hoe ze leefde :

We hopen deze nare dagen een beetje achter ons te kunnen laten en aan Whoopi kunnen denken zoals ze was, jong, blij vrolijk vóórdat ze de ziekte van Cushing kreeg. 

Ook toen was ze nog lief, aandoenlijk, beschermend voor Ylva, aanhankelijk naar ons en alle familie. Ik kan me geen keer herinneren dat Whoopi niet meteen tussen Wendy en Hans in lag als die bij ons op bezoek waren.

Whoopi’s verantwoordelijkheidsgevoel was te groot voor haar fysieke mogelijkheden. Ze meende Ylva te moeten beschermen tegen grote honden en de groep bijeen te moeten houden bij het wandelen.

Hoe lief ze met kleinzoontje Jord speelde, hoe ze therapie was voor kleindochter Tanya toen die even in een dip zat.

Hoe ze onvermoeibaar met teckeltje Kahn speelde toen ze jong waren.

Hoe dol  Fradie en Nadav op haar waren, en omgekeerd.

We zullen haar luide snurken missen dat onze slaap begeleidde. 

Het is ons nooit  gelukt dat goed op te nemen.

Wat kon ze spelen, geweldig. Uren met een balletje of ander speeltje dat ze onder een kussen werkte om vervolgens te ratsratsen met haar voorpootjes. Ze was zó dol op luide rubberspeeltjes, totdat Ylva kwam.

De opwinding als, op weg naar het strand, haar tennisbal met werpstok uit de achterbak kwam. Luid keffen en opspringen, tot vermaak van de omstanders.

Met haar goede reuk was ze dol op zweetspoor volgen en andere jachtproeven.

We dachten dat het fijn voor Whoopi zou zijn om niet meer alleen te zijn, reden om een tweede teckeltje te nemen. Maar Whoopi wou niets weten van Ylva, die Whoopi steeds opzocht. Ylva maakte Whoopi’s leven niet gemakkelijker.

Maar ook een drama voor Ylva, om steeds afgewezen te worden.
De laatste tijd ging het opvallend goed tussen die twee.

Toen Whoopi nog een pup en jonge hond was, was ze onstuitbaar. Daar kan ik uren over vertellen, wie weet doe ik dat nog. 

Een paar dagen voordat Whoopi ziek werd, vonden we Whoopi’s Dentastix op de grond.
Dat was raar, want dat was het hoogtepunt van haar dag: “Whoopi, half tien, tandjes poetsen”. Vaak zat ze al een half uur van te voren te wachten  of erger te keffen: kom op, tijd!  tandjespoetsen. Overigens wist ze, Ylva ook, precies de tijden van de eetmomenten.
Toen Reinout Whoopi op schoot nam, kauwde ze haar tandenkluifje toch nog op.
 Het was zó erg om haar op vakantie, in Spanje, te moeten verliezen.
Vandaag zijn er twee pakjes met overgebleven medicijnen op de post gedaan door de buren, want wij zitten in Corona quarantaine.
De Vetoryl ( dure capsules) zijn verloot onder mensen van de Cushing contactgroep. Daar kunnen we nog mensen blij mee maken.

Zie ook “In Memoriam Whoopi“