Laatst vroeg een trouwe bezoekster van dit blog waarom we al die moeite deden om met de iFetch (“ het ballenkanon”) voor Whoopi te spelen, terwijl we gewoon de bal kunnen gooien en laten apporteren. Tsja, dat vroeg ik me eigenlijk ook af. Whoopi zelf de bal in de trechter leren doen, lukt na ettelijke pogingen echt niet. Het balletje is zo geweldig, het kost haar de grootste moeite om het af te staan. Alleen het commando “los” zit zo ingeprent, dan laat ze ook los, apporteren is al wat moeilijker, maar vrijwillig in de trechter doen? Ho maar. Ze is duidelijk te oud voor sommige nieuwe kunstjes.
Vanmiddag liet Whoopi duidelijk merken dat ze zin had in actie. Dus zei ik: Whoopi met balletje spelen? Of iets in die geest. Whoopi blij.
We zochten de tennisbal…Whoopi had geen belangstelling. We zochten het rubberen katteballetje met belletje er in, meestal succesnummer….Whoopi had nog steeds geen belangstelling maar bleef wel vol verwachting kijken. Met enige tegenzin haalde Reinout dus de doos met “ het kanon” uit de gang.
En ja hoor, luidkeels enthousiasme, kwispelen en trillen van spanning.
Hier dus ons antwoord, waarom? Daarom! Zoals we op het strand met de ballengooier moeten werken. Hoe verder de bal dan terecht komt hoe mooier ze het lijkt te vinden.
Heeft ze niet gezien waar de bal terecht kwam? Dan zoekt Whoopi systematisch al revierend het strand af en vindt de bal altijd, tenzij een andere hond er inmiddels mee vandoor is. Als ze de bal heeft bewaakt ze die met haar lijfje tegen ballen pikkende honden, ze gaat er desnoods overheen liggen.