Uit het verhaal van “Quin”
“……….ik besloot zelf een teckeltje te nemen. Het werd Ziggy, een roodharig reutje bij dezelfde fokker gekocht als waar Ylva vandaan komt. Eigenlijk van het begin af aan was Ziggy een probleem hondje. Hij had een vreemd soort aanvallen waarbij hij niet bij kennis leek te zijn. Ook “kantelde” hij, viel op één zijde totdat ik hem weer op zijn pootjes kreeg. Later bleek na onderzoek dat Ziggy spinale ataxie had. Een aandoening aan de kleine hersenen. Dit uitte zich door uitval aan 1 achterpootje, het “kantelen” en de aanvallen waarbij hij niet bij kennis leek te zijn. Het voortdurend zorgelijke gevoel werd hard bevestigd toen Ziggy tijdens een wandeling weer kantelde en een hartverlamming kreeg, 10,5 maand oud. Een vreselijke ervaring”
Ziggy was een puppy van dezelfde fokker als Ylva ( lees ook: Ylva), maar ook Famke en Kees zijn van die fokker.
Dat is op zich geen wereldnieuws, het is een grote fokker en zijn pups gaan heel Nederland en wellicht vele andere landen over.
Dan kan het gebeuren dat er pups tussen zitten met problemen.
Je zou denken dat deze fokker, blij moet zijn met elke, terechte, klacht die bij hem binnen komt. Ik weet dat hij voldoende kennis heeft van genetica en graag een goede naam heeft, sterker nog, hij vindt dat hij die heeft, Dan kan hij zijn voordeel doen met die kennis en zo nodig stoppen met combinaties waar problemen van komen, ook al scoort hij er goed mee op shows. Per slot is karakter en vooral gezondheid toch vele malen belangrijker dan exterieur.
Wil je nu als fokker bekend staan om je mooie hondjes, óf om hondjes met een goed karakter? Hondjes die gezond zijn, uit een lijn waarin geen levershunts, knikstaarten of andere erfelijke fouten zoals ataxie voorkomen.
Deze fokker lijkt mij heel goed te weten wat hij doet, hij is geen onervaren beginner, des te erger dat hij niet openstaat voor individuele klachten van sommige pupkopers.
Hij heeft altijd gelijk, mensen “zeuren”, het is allemaal de schuld van de de pupkoper, hij geeft geen koopovereenkomst, ( of hij moet daar onlangs mee begonnen zijn).
Bij gezondheidsklachten verwijst hij naar zijn eigen dierenarts, dezelfde dierenarts die Ziggy gezond verklaarde.
Begeleiding hebben wij niet gehad bij de gedragsproblemen met Ylva.
Hij heeft ons wel gebeld om te “dreigen’ met een klacht over ons bij het teckelfokkers bestuur. En…..”de Raad”. Zie ook “Aanklacht”.
Het had zo anders kunnen gaan voor de eigenaren van Famke, ( soort levershunt en werd maar 4 jaar), Kees, die agressief is en zelfs zijn eigen mensen beet en hun andere teckel, dus helaas met veel verdriet, herplaatst moest worden, littekens op lichaam en ziel achterlatend).
Of Ylva die duidelijk een kennelsyndroom heeft. Met Ylva is het continu opletten geblazen, ze is een lief, grappig hondje dat zomaar kan veranderen in een monster,
Ze kan niet met andere honden, een enkele uitzondering daargelaten, ze is al bijna 2 jaar aan de Fluoxetine (Prozac), waar we helemaal niet gelukkig mee zijn, maar het is tussen twee kwaaien kiezen.
Okay en dan komen we weer terug op Ziggy, het meest schrijnende want dit diertje had duidelijk een aangeboren probleem, lees hierboven het verhaal van zijn eigenaar.
In dit geval had de fokker het geld terug moeten geven. Nee, er zou niets mis zijn met dit hondje, ze moesten maar naar zijn dierenarts gaan???
Ze konden wel een andere pup krijgen, maar na de vervelende ervaring met deze fokker, zagen ze dat niet zitten en wéér het verdriet van verlies van een puppy konden ze niet aan. Het vertrouwen was weg.
Er kan altijd een ziek pupje bij een nest zijn, dat begrijpen we, maar handel dat dan netjes af, ontken niet op voorhand, gooi niet altijd de schuld op de nieuwe eigenaar.
Wij denken niet dat de definitie “broodfokker” volledig op hem van toepassing is, maar met zoveel honden en een baan kunnen nooit alle honden de aandacht krijgen die er nodig is. Anders had hij moeten zien hoe Ziggy liep. Als hij het wel gezien heeft, is hij een grote schurk om dat puppy (ook nog met knikstaart) toch te verkopen.