Over oude foto’s.

Deze foto”s kwam ik al bladerend in onze  foto-app tegen. Ze zijn van een vakantie in Spanje winter 2014.  Ylva was een ongeleid projectiel. Hoe ze het voor elkaar kreeg om in die kast te kruipen weten we niet.de bank zat beroerd, maar voor de hondjes was het zeer comfortabel. Ylva lag altijd op de leuning, want de kussens waren ingezakt, dus mooi plekje voor haar.

We hadden een panorama raam met uitzicht o.a. op de zee, maar ook op een braakliggend veldje waar honden uitgelaten werden, dus geweldig voor Ylva, minder voor ons, dat gekef naar al die honden. ( 2 hoog, penthouse)

We liepen  elke dag met de hondjes op het strand, daar kwam Ylva een keer vandaan met een stuk vislijn uit haar bekje. Toen Reinout er aan trok kwam er steeds meer lijn. Wat bleek ze had een vislijn ingeslikt met haak en en al, er zat zelfs nog een stukje worm aan. Toen dat er uit was, heeft ze drie dagen niet kunnen blaffen.

Tijdens de laatste vakantie in Spanje, afgelopen winter, kreeg Ylva een middenoorontsteking. De dierenarts die we consulteerden bond ons op het hart niet met de honden op het strand te lopen. Het risico van verloren vishaken demonstreerde ze  met een hele pot vol door haar verwijderde vishaken…. Vooral voor laagbijdegrondse hondjes leek het ons voor de oortjes ook niet goed, jammer, ze genoten er zo van.

Terug van de oppas en over de avonturen van 1 Oktober

Gisteravond hebben we onze hondjes weer opgehaald na drie dagen bij de oppas. Volgens haar is het heel goed gegaan, dat is heel fijn.
We zijn erg blij een oppas dichtbij te hebben, waar de hondjes zich op hun gemak voelen, lief zijn en de oppas weet wat ze doet, zich aan onze richtlijnen houdt en geniet van onze hondjes. Gelukkig ligt Ylva weer gezellig naast me, want hoe goed het ook gaat, ik mis ze als ze weg zijn.

Vanmorgen ging Reinout met de hondjes uit, van verre hoorde ik Ylva gillen…..ze kwamen frontaal in bijna botsing met de bijthond uit de straat en dat was echt tè erg voor Ylva. Thuisgekomen was ze helemaal over de rooie, schudde en beet in kussentjes, dekentjes en beet een dekje kapot. Ik denk dat ze in gedachten tegen die hond te keer ging. We probeerden eerst Bach Bloesem Rescue, maar hebben haar, voor het eerst sinds tijden, toch maar weer een Alprazolam pilletje gegeven.

We hadden vandaag de hele dag vrienden over. Onze hondjes zijn dol op bezoek. Whoopi geniet van aandacht. Ze ging steeds onder de benen van vriend Rob zitten, maar toen dat te weinig effect had, ging ze pontificaal op haar rugje liggen en met haar oogjes rollen, van: zien jullie nu niet hoe schattig ik ben? dit dus ettelijke keren, want het had effect. Ze vindt het heerlijk om dan op haar buikje gekroeld te worden.  Whoopi heeft zoiets van: zonder publiek geen voorstelling, maar mèt publiek hangt ze graag de clown uit. Vroeger meer, ze wordt oud, veel te vroeg, haar staart is ook nog steeds niet goed, arm dier. Toen ze nog jonger was, speelde ze uren lang, met een speeltje onder een kussen of deken (doet ze zelf) en dan met haar pootjes rats rats rats, vooral als dat speeltje een piep had. Haar tong hing uit haar bekje van vermoeidheid maar ze leek niet te kunnen stoppen. Zie ook een filmpje hierover bij de video’s. Nu doet ze dat nog wel maar niet meer zo fanatiek.

Spelletjes (vervolg)

De hondjes zien er wat onverzorgd uit, maar ze zijn nog niet helemaal plukrijp. We riskeren liever geen trimkoorts.

Whoopi “terug riem”

Ylva “vooruit en dan down”.
Twee maal oefeningetje terug plaats. Whoopi wordt teruggestuurd naar haar riem, in feite terug plaats en daar downliggen. Ylva mag achter de pilon een snoepje pakken en moet dan op de plaats afliggen. Zij krijgt het commando “vooruit”.
Deze oefeningen zijn met name belangrijk om de hondjes te leren om ook op afstand te luisteren. Dus niet na een commando eerst terug te lopen naar de baas, maar ter plekke een commando op t volgen en om je hond weg ergens heen te kunnen sturen. Een hond die aan de overkant van de straat loopt en stel er komt een auto aan, dan moet hij daar blijven en niet eerst naar jou terug lopen en zo onder de auto komen.

We doen dit veel te weinig. Whoopi kon het allemaal perfect, ook Ylva kon al die oefeningen veel beter dan dat ze het nu doet.

 

Zoo moe van dat spelen..

Spelletjes

Het was mooi weer en de hondjes verveelden zich, dus zijn we in de tuin spelletjes gaan doen. We begonnen met Hooper, een eenvoudig parcoursje, want we hebben heel lang niet geoefend. Daarbij, de tuin is niet groot. We zouden het op een veldje kunnen doen, maar ondanks dat Ylva redelijk onder appel is, durven we dat niet aan. Als er een hond aan komt, of als er ergens iets te vreten ligt, ( hoe viezer hoe lekkerder) kan  ze weg zijn.

Het idee met Hooper is dat je zelf blijft staan en alleen met stem en gebaren je hond een parcours laat lopen.

Whoopi wil ook graag meedoen, maar het is moeilijk om een oude hond nieuwe kunstjes te leren. Ze doet wel vrolijk mee, al is het maar om de beloninkjes. Ze is in ieder geval blij en opgewonden, luister ook maar, haha:-).

Jeugdsentiment van Whoopi

Deze foto kwam ik vandaag tegen, ik plaatste al eerder een foto van Whoopi bij Shadow.  Helaas werd Shadow  maar 5 jaar. Hij  was een bijzondere hond, mede door de fantastische opvoeding die hij kreeg. Groot verdriet bij zijn eigenares, maar ook Whoopi die als ze daar was, (haar oppas adres), altijd bij Shadow was. Ze waren ongeveer even oud. Whoopi sliep bij Shadow, zie foto, speelde met Shadow, en liep onder Shadow als het regende. Toen Shadow er niet meer was, zocht Whoopi alles af. Gelukkig heeft onze oppas weer een net zo lieve Oud Duitse herder met een geweldig karakter. Maar ja voor Whoopi is het niet hetzelfde.


Tegen de regen

 

Vannacht en vanmorgen heeft het gestortregend. Omdat Whoopi’s vacht zo lang nat blijft moest ze een jas aan. Ylva kon natuurlijk niet achterblijven.

Al tegenstribbelend, óf meestribbelend gingen man en Takkies de deur uit. Whoopi zette meteen de rem er op. Ze heeft een met bont gevoerd vliegeniersjasje dat ze vanaf heel jong aan kreeg bij harde vorst. Geen probleem. Trouwens zo vaak vriest het niet meer hard. Dit regenjasje is een ander verhaal?Ylva kreeg met trainen, in de koude hal, altijd al een truitje aan, want ze is nogal laag bijdegrond en het beton geeft koud op. Die maakt het dus niet veel uit. Thuiskomend zijn ze allebei als een dolle aan het rollen en kopje afvegen op het kleed, want tsja hun buikje en pootjes zijn wel nat. Ze worden dus helemaal in een handdoek gerold om af te drogen, scheelt ook in de viezigheid in huis.