Het is geen nieuws dat Ylva van een foute fokker kwam. Een fokker met hokken vol teckels. Over het algemeen kan het goed gaan, zolang je de pup maar binnen 9 weken meekrijgt. Dus geen optie voor mensen die de pup over de grens mee moeten nemen.
Nou ja deze fokker houdt zich ook niet (altijd??) aan de import of in zijn geval export regels.
Heb je de pech een ziek hondje of pup met erfelijke afwijkingen van hem te hebben gekocht, dan is hij in de door ons bekende gevallen, niet thuis.
Ik heb hier al veel vaker over geschreven, zie: BROODFOKKER???
Deze week kwam ik een deel van dagboek over Ylva tegen, over een deel van haar eerste jaar bij ons. Dat ging onder andere over haar tollen.
Hoe hebben we dat volgehouden dacht ik, maar ook …..arm hondje…
Hier een fragment uit het dagboek tollen van Ylva: : mei 2014
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Woensdag 1 mei, 2014 naar Ruth, is anderhalf uur rijden. Daar was Ylva heel erg aan het tollen. Eerst in de border, daarna overal, krukje, bench…kletsnat, nu ook voorpootjes nat. Trigger toen ze dat krukje zag?
Ze had een heel klein beetje kip gehad tussen de middag.
Om ongeveer 18 uur weer klein beetje ( gekookte), kip gehad.
Terug van Ruth NIET getold.
Bij thuiskomst, na het uitlaten, schiet ze ook meestal in het tollen.
Na een moeizame poging om tanden-gel op haar tandjes te doen, begon ze ook te tollen, frustratie?
Donderdagochtend, Ylva loopt weer met een nat pootje, bijt weer in de poot van bruin stoeltje en even later speelt ze met Whoopi ( na brokken ).
11.30 Ylva is weer kleddernat gelikt. Ze speelt wel, met Whoopi en met knuffels.
16 uur na het uitlaten, begint Ylva meteen bij binnenkomst kamer te likken, ze is alweer kletsnat.
Vrijdag
Na uitlaten vanmorgen: likken, daarna geregeld, ook na het eten, likken. Ik zie nog geen significante trigger bij haar.
Zaterdag
Ylva is in de tuin en wordt, elke keer, helemaal gek. Ze draait en likt en bijt in de border van de heg. Tussen het blad en ze trekt aan de heg.
Er zijn duidelijk dingen die haar triggeren.
Nu haar maar weer in het rennetje gestopt. Dat is alleen maar stoep, met een vachtje, bakje water en knuffeltje. Nu is ze rustig.
Op schoot is ze ook graag, maar zonet jammerde ze het uit, zowel aan de looplijn als op schoot, om maar weer naar die tuinrand te kunnen, draaien tussen het blad en likken.
Nu, een half uur later, likt Ylva ook in de ren.
Het is nu bijn 2 uur en ik kan er niet meer tegen. Na het eten en uitlaten is het alsmaar erger geworden. Ze is zich continu aan het likken, rondjes draaien om overal bij te kunnen. Nu ook onder haar staart, maar ze heeft geen volle anaalklieren.
Volgende week hopen we de Wolfsblut brokken binnen te hebben.
‘S avonds was Ylva heel rustig, lag stijf tegen me aan te slapen. Ze werd al rustiger na een lauwe douche. Whoopi had bij het uitlaten aan de Kroonduikervaart, kennelijk ergens ingerold, dus die moest gewassen worden. Dit onder belangstellend toezicht van Ylva. Het leek ons goed om haar ook even onder de douche te houden. Dan weet ze vast hoe dat is. Daarvóór was ze voor het eerst heel even in mandje achterop de fiets geweest met Reinout. Daar kwam ze als een trillende vibrator uit. Nog angst na het Gwenny avontuur? Of gewoon bang want nieuw….( Gwenny avontuur: ze ging bij Gwenny op mandje aan fietsstuur en sprong er uit, hing aan haar nekje, dóódeng)
Zondag 5 mei…naar Nathalie met hondjes.
Ze heeft weer de hele tijd gelikt, ook weer direct na het uitlaten.
Bij Nathalie, was Ylva gestrest, zichzelf niet. Bang voor Ayla, die op haar sprong. Gillen naar en om alles daarna. Met wandelen rende ze al gillend weg voor een mopshondje./ buldogje. Ook had ze het erg warm, tongetje sleepte over de grond. Maar….ze tolde en likte bijna niet. Thuis was ze zo uitgeput dat ze meteen in slaap viel.
Maandag 6 mei
Niets aan de hand, tot na het uitlaten. Toen weer tollen en alles kletsnat likken.
Tongetje hangt helemaal uit nat gekwijld bekkie.
Woensdag 8 mei
Van maandagmiddag tot dinsdagmiddag varen. Aan eilandje in Tj.meer gelegen. De hondjes genoten. Ylva heeft bijna niet gedraaid en gelikt.
Ook zijn we begonnen met Xie Tang tabletjes, 2xdgs 1 tabl. Bij thuiskomst weer poep in de kamer, in de boot deed ze gelukkig niets.
Maar ze was erg veel buiten, prachtig weer. Ze lijkt slecht tegen warmte te kunnen. Dat kent ze ook nog niet. Vandaag weinig gedraaid en gelikt.
Alleen in de tuin triggeren plekjes bij de heg haar tot tollen, maar ze was bijna niet meer kletsnat gelikt. Een normale , blije, pup. Wat een verademing.
Donderdag 9 mei.
Het is weer helemaal mis.
Ylva is alweer aan het tollen in tuin en ren en heeft zich weer drijfnat gelikt.
Nu zijn we echt moedeloos, wat nu?
Vrijdag was zowaar een heel rustige dag. Ylva heeft zo goed als niet getold en gelikt. Wel veel bij mij op schoot liggen slapen, maar tussendoor ook blij met Whoopi gespeeld en geoefend.
Zaterdag:
Vanmorgen na het uitlaten begon Ylva weer te draaien en te likken, maar dat duurde niet zo heel lang. Vaak begint ze meteen bij thuiskomst na het uitlaten. Vanwege het slechte weer is ze niet meer in de tuin geweest, dus weten we niet of ze nog steeds de heg in duikt om te tollen. Waarschijnlijk wel!
Het is nu de 6e dag dat ze Xie Tang krijgt. We geven ook nog steeds de algenreinigingskuur.
En ja hoor, na het uitlaten van vanmiddag weer kletsnat gelikt. Ze rent door de kamer, tolt, likt, bijt op alles, kortom helemaal van streek.
Vanavond na rustig bij ons op de bank liggen en slapen, begon het weer, maar niet heftig. Reinout is nu met beide hondjes uit.
Na uitlaten weer tollen, maar nu heftiger.
Zondag 12 mei:
Vandaag ging het redelijk goed, wel getold en gelikt, met name na het uitlaten en vanmorgen vroeg, maar ze is er “uit” te halen.
Binnenkort begin ik met het mengen van haar brokken, van Specific naar Wolfsblut brokken. Nu heeft ze nog teveel Specific brokjes.
We hebben met beide hondjes in het bos in Oudemirdum gewandeld, ze bleven goed bij ons.
Maandag 13 mei,
Vanmiddag kwamen Hans en Wendy..
Ylva was helemaal opgefokt, rende heen en weer en begon te tollen en te likken. Na toch een poging om de hondjes bij elkaar te brengen, vloog Ylva Reza aan, al gillend. Daarna was er geen land meer met haar te bezeilen,
kletsnat gelikt en ze was totaal uit haar doen. Daardoor? Ook weer veel erger tollen en draaien. Wij dachten nog wel dat de Xie Tang helpt.
Ze begint wel steeds zindelijker te worden, waarschuwt nu af en toe. Maar we moeten blijven opletten, anders gaat het toch nog af en toe mis.
-##############################################################
Tot zover deel uit dagboek. Het heeft ook heel lang geduurd voordat we haar in deze tolmodus konden bereiken.
Wanhoopskreten naar de fokker die zichzelf zo geweldig vindt:
Geen reactie, pas via een ander kregen we reacties, alleen maar kritiek, we moesten maar eens naar zíjn dierenarts, bekende reactie??”
Natuurlijk was alles ónze schuld.
Waarom begin ik hier nu weer opnieuw over?
Vanwege Kees.
Kees is een reu van dezelfde fokker. Ook Kees heeft veel te lang bij deze fokker gezeten. Daarna kwam hij bij eerste eigenaar en daar begonnen, ook voor Kees, de problemen.
Ook zij zochten hulp bij gedragstherapeuten.
Tot ontsteltenis van velen raadden deze therapeuten o.a. een stroomband aan, tegen het blaffen.
Zoiets is een laatste wanhoopsactie, dus zeker niet voor een pup, laat staan een probleempup. Maar goed, wat daar aan de hand was, is mij verder niet bekend.
Uiteindelijk bleek Kees daar niet te handhaven en kwam op een fb site terecht, waar M. haar zag. M. heeft een groot hart en nam Kees erbij…ze had al een teckel.
Maar ook daar werd de situatie onhoudbaar.
De familie zat onder de bijtwonden en littekens, hun andere teckeltje woonde, uit angst voor Kees op tafel.
Na een jaar kwam Kees weer terug bij M.
Het leek, met wat aanwijzingen goed te gaan.
Maar toch….een kennelsyndroomhondje of wat het ook is met Kees, geneest niet. Je komt een heel eind, maar vaak is er een terugval, zo ook bij Kees en hij beet weer.
Hij beet één van haar andere teckeltjes, Guus, die erg gewond was.
Paniek! Ik herken dat, “ hond moet weg, zo gaat het niet langer”, je staat erbij te trillen, je bent van streek. Teckel Guus werd aangevallen door een andere hond en Kees dook er op, dus de trigger was, voor zover ik begrijp, de aanval door een andere agressieve hond.
In deze stress heeft M. geluisterd naar de webmaster van de site waar Kees ooit als herpleetser op stond.
J. drong er sterk bij M. op aan om Kees naar een asiel te brengen. Zo gaat het niet langer. (J. doet veel goed werk als herplaatster van teckels).
J. voelt zich kennelijk nog steeds verantwoordelijk voor Kees’ herplaatsing.
Ik begrijp J. wel, Natuurlijk zeggen buitenstaanders dat, zoals ze tegen ons regelmatig als raad gaven Ylva een spuitje te laten geven. Maar bij M. Spelen emoties mee, zij houdt ontzettend veel van Kees maar vooral ook omgekeerd. Kees is dol op M.
Dus natuurlijk miste M. haar Kees meteen heel erg, dacht: “wat heb ik gedaan” en ging haar hondje weer ophalen. Maar zo eenvoudig ging dat niet. Kees was afgestaan vonden ze in het asiel en moest geplaatst worden bij iemand zonder andere huisdieren, kinderen etc.
Inmiddels zit Kees bij een man alleen, begreep ik. M. heeft een rechtszaak om Kees verloren en wacht een hoger beroep af.
Natuurlijk zeg je als buitenstaander: “dit is toch veel beter, zowel voor het gezin met de teckels als voor Kees zelf”. Maar zo werkt dat niet.
M. Is ziek van verdriet, Kees hangt heel erg aan M. ( zoals Ylva aan mij) en dan denk je niet meer met je verstand, maar met je gevoel, je emotie.
M. kreeg veel nare reacties op Facebook. Mensen weten niet waarover ze het hebben, maar staan wel klaar met hun oordeel.
Als buitenstaander denk ik ook, “ het is beter zo”, maar wat zou ik doen als het om Ylva ging?
Hoeveel probleemhondjes zal deze fokker nog afleveren?
Hoezo socialiseren: “ik doe niks anders”. ( zoals hij letterlijk zei).
Is zo’n probleemhondje een toevalstreffer? Uitzondering? Ik denk het toch niet.
Lees dan ook: Ylva , Aanklacht, Anti-sprookje, Nageduppeld etc..