In stijgende lijn.

Een bekend gezegde: “je kunt een oude hond geen nieuwe kunstjes leren” gaat voor Ylva maar deels op. We hebben altijd zo veel mogelijk voorkomen dat ze trappen gebruikte.
Nu ze niet goed meer op de bank kan springen heeft baasje een trapje voor haar gemaakt (zie hier). Na een beetje oefenen weet ze nu dat ze trap op goed op de bank kan komen. Wel aarzelt ze als er boven aan het trapje iets op de bank ligt waardoor ze niet rechtdoor kan.
Maar van de bank af gaat ze bij voorkeur springend, ook al wijzen we nadrukkelijk naar het trapje. Een enkele keer gaat dat goed, maar het is nog geen vaste gewoonte.
De aanhouder wint hopen we dan maar, Ylva kan nog wel bijleren hebben we gemerkt.