Tsja, tijd niets gemeld…..er valt bijna niets nieuws te vertellen.
Ylva is een lief, oud hondje geworden, vooral lief.
Ze eet graag, weegt nu 4,1 kg, wat voor haar, Kaninchen, te veel is…
Maar als ze niet zwaarder wordt, maken we ons hier geen erge zorgen om.
Haar vacht kon beter, ook dat is dan maar zo. Kammen en borstelen helpt om haar er wat netjes uit te laten zien.
Het door baasje gemaakte trapje dat nu voor de bank staat, is een groot succes geworden.
Ylva gebruikt het om op de bank te komen, er af is een ander verhaal…dat doet ze alleen als wij op tijd waarschuwen, anders is ze al van de bank gesprongen.
Onder de andere bank ligt een bedje voor haar dat ze er zelf onder duwt bij het in gaan liggen.
Maar..du moment dat ik me op mijn plekje op de bank nestel, komt ze onder de bank vandaan, hup trapje op en op haar dekje tegen mij aan.
Gelukkig vindt ze het dekje fijn liggen, daardoor blijft de bank schoon.
Over de leuningen van de bank hebben we hoezen, ach ja, dat is minder mooi, maar ook minder stressig.
Wel moeten we opletten, want vóór we het weten, staat ze vanaf de bank met de voorpootjes op zo’n leuning bij tafeltje, wanneer er even geen toezicht is. Gevolg: lekkers weg.
