Kijk je even niet, alles is rustig, jaja. Gewoon achter onze rug is Ylva heel lief aan het spelen😡.
Het zoveelste kussen, we zijn de tel allang kwijt.
Ylva bijt in haar kussen bij stress, schudt het al grommend heen en weer, alsof ze een prooi te pakken heeft. Dus uiteindelijk zitten er zoveel gaatjes in van haar tandjes dat er een groter gat ontstaat.
Dat is pas echt leuk, want je kunt een tijd bezig zijn om alle vulling uit het kussen te pulken. Zo’n gat is nog een paar keer dicht te naaien, daarna gooien we het weg voor een volgend exemplaar van de Action.
Een andere uiting van stres is, nog steeds, likken.
Nadat ze betrapt was, ging ze schuldig kijken. Niet omdat ze begrijpt dat ze iets verkeerds heeft gedaan, maar ze merkt wel dat wij not amused zijn.
Daarna ging ze de vloer weer dweilen.
Zonet was ze weer zo gek als een deur door de kamer aan het rennen, dolle pret.