Een paar dagen geleden kwam een dochter met haar hond Ayla op bezoek.
Dat betekent dat Ylva opgesloten moet worden uit het zicht van Ayla en Ayla uit het zicht van Ylva.
Die twee liggen elkaar niet, helaas, want best erg lastig.
Ylva is beslist niet vergevingsgezind.
Ze is, jaren geleden, toen we Ylva nog niet zo lang hadden, erg geschrokken van Ayla.
We kwamen na bijna twee uur rijden uit de auto, zetten Ylva met reisbenchje achter huis van dochter en deden achteloos, het deurtje van de bench open. Met dat Ylva uit de bench stapte, stond Ayla met haar hoge pootjes helemaal over Ylva heen, ze deed, (nog?) helemaal niets, maar Ylva zette het op een krijsen. Er was in korte tijd al veel met haar gebeurd.
Het wennen, na zoveel maand in hok, aan een totaal ander leven, gebeten door Reza en daarna erg aangevallen en gebeten door de bijthond uit de straat…het was te veel, arm beestje. Maar Ylva is ook haatdragend, ze vergeet en vergeeft niet.
Ook naar veel honden gewoon op straat, blaft ze hinderlijk.
Nou ja dat weten we dus en houden daar, waar mogelijk, rekening mee.
Ylva zat dus opgesloten in de slaapkamer beneden en lag lekker in haar nachtbench te slapen…tot…ik daar even moest zijn en Ylva tussen mijn benen
door moet zijn geglipt.
Toen ik even later in de kamer kwam, was daar paniek. Dochter Nathalie had nog net op tijd een van opwinding trillende Ayla te pakken, terwijl een totaal doorgedraaide Ylva keffend, nou ja meer gillend, tegen Ayla te keer ging.
De volgende ochtend hoorde ik Ylva straten ver blaffen.
Reinout kwam, nog maar net buiten, de man met bijthond aan de fiets tegen. Het duurde binnen, na het gegil van Ylva buiten, nog een hele tijd plus meerder keren Bach Bloesem Rescue druppels, voordat ze weer rustig was.
Als zij van bijthond Reinout met Ylva ziet aankomen, loopt ze even om of terug tot Ylva uit zicht is, hij lijkt er van te genieten.Vervelend is ook dat die hond elke keer, zoveel keer per dag, niet alleen langs ons huis komt, maar precies voor ons huis stilstaat, plast, naar binnen kijkt en al die tijd een hysterische Ylva hier voor het raam.
Gelukkig ziet Ylva niet elke keer die hond langs komen, anders werden we echt gek van haar. ( als we dat niet al zijn😆).
Morgen komt er een verdrietig bericht.