En dan is het Kerstfeest alweer voorbij.
De kaarsjes en lampjes branden nog, we eten nog lekkere (overgebleven) hapjes en voor de rest: RUST.
Morgen moeten de hondjes naar de oppas, dus de rust is alleen vandaag.
Gisteren waren we bij dochter Wendy en haar gezin met hondje Neta.
Onze hondjes mooi uitgedost in hun kerstpakjes.
We hadden alle voorzorgsmaatregelen genomen: muilkorf, breakstik, Whoopi geen Vetoryl gegeven etc.
Gelukkig was het weér niet nodig.
Deels omdat het geweldig goed ging, maar ook omdat we Ylva aan de lijn hielden.
Na even wennen, zonder stress bij Ylva, kwam Neta spelen, zó leuk, maar wel jammer dat we Ylva niet los durfden laten. Als Neta al spelend in Ylva’s oortje zou bijten of zo, zou Ylva kunnen schrikken en bijten.
We zijn toch heel blij zoals het nu al gaat. Natuurlijk is het zo, dat hoe langer ze elkaar kennen, hoe vaker ze elkaar zien, hoe beter het moet gaan. Lijkt mij.
We moeten nog wel afwachten hoe het zal gaan als Neta volwassen is.
Ylva had twee momenten van even grommen.Toen ze in de bench werd gezet en Neta ervoor stond, voelde Ylva zich wat bedreigd en gromde, maar dat is alles, geen gillen en blaffen. De tweede keer, toen Neta uit geweest was en terug de kamer in kwam met een jasje aan.
Whoopi is aan de situatie gewend geraakt denk ik.
Ze raakte niet meer in paniek als Neta met Whoopi speelde, was blij om de familie weer te zien waar ze dol op is, maar dat begroeten onder elkaar met een knuffel mag echt niet, ook niet bij Reinout en mij. Ze lijkt daar echt een soort van vechten in te zien.
Verder zijn ze daar in het paradijs met die mand vol knuffels, voor onze hondjes nieuw en aantrekkelijk. In no time liggen die knuffels dus uitgespreid over de vloer. Neta vindt het gelukkig allemaal goed, wat een gemakkelijk hondje.
Morgen en met oudjaar geven we Whoopi geen Vetoryl, dan kan ze haar stress kwijt hopen we.