Zie:
Wat ben ik blij met dit verhaal, want ook wij kregen altijd te horen dat je je hond bij angst niet moet troosten, dan zou je dat gedrag, die angst alleen nog maar aanmoedigen, het gedrag bevestigen.
Zelf geen angst of schrikreacties tonen bij vuurwerk.
Okay onze hondjes zijn niet extreem bang en wij ook niet, dus zien ze van ons bijna geen schrikreacties.
Maar afgelopen jaar leek het wel oorlog bij ons en dat begon al vroeg in decembet met knallen, tot werkelijk continu keihard geknal op oudejaarsdag.
Na een vrij lange ochtendwandeling op oudejaarsdag in wat afgelegen gebied, wilden ze niet meer naar buiten, ook niet in de tuin waar het wel oorlog leek, vuurwerkmist, niet normaal meer en we zijn in onze omgeving toch best heel wat gewend. Het sloeg dit keer alles.
Rond drie uur s’nachts kregen we Ylva zover dat ze een plas in de tuin deed. Ze had het dus zo’n 16 uur opgehouden.
In huis gaat het wel, maar ja als het nu nóg erger gaat worden, weet ik het niet, maar ze gaan dan lekker op schoot.
Dankjewel Mike vd Sande voor je tip.
Alles wat ik ooit leerde over hondenopvoeding verandert met het weer lijkt wel.
Hetzelfde met voeding, opvoeding, etc.
Je denkt het goed te doen, opeens moet het precies andersom..
Onze hondjes moesten altijd ná ons eten, ná ons een deur in, opeens zijn de inzichten verandert. Kijk ook maar naar de moeder bij een nest pups of het gedrag in een wolvenroedel. De pups krijgen eerst eten. Bij angst kruipen ze bij hun moeder.