Slim teckeltje
Vanmiddag maar weer eens met Ylva geoefend. We kozen tussen een lange wandeling of wat met de hondjes doen. Vanwege mijn koukleumigheid en verkoudheid toch gekozen voor binnenactiviteit en kortere wandeling zonder mij.
Reinout vroeg Ylva: “zakdoekje leggen?” Ah, daar kwam Whoopi aan, wauw beloninkjes…..want elke keer als Ylva beloond wordt, krijgt ook Whoopi wat als trouwe supportster. Zie ook “Ylva zoekt en apporteert”
Dus gewone routine, hondjes op de gang en intussen alle zakdoekjes verspreid door de kamer. De geurlozen met tang zodat onze lucht er niet aankomt en de vier met knoop en onze geur tussen de anderen. Maar onlangs was ik met kasten opruimen een zakdoek tegengekomen, die dus nr vijf werd.
Ylva vond vier zakdoeken, maar wij bleven maar zeggen: “zoek en apport” en Ylva maar weer en weer alle zakdoeken af. Wij dachten dat een groene een knoop had en die erbij gekomen was. Uiteindelijk, na veel aarzeling, pakte ze die ook. Die zakdoek had duidelijk nog niet de geur van de anderen, maar was ook niet helemaal geurloos. En wij maar denken dat ze het niet goed deed.
Les: heb vertrouwen in je hond!
Whoopi.
Onze Whoopi heeft ook een goede neus, maar bij haar hebben we nooit geoefend met doekjes, wel met zweetspoor. Dat is ontzettend leuk, maar nogal arbeidsintensief en er zijn maar weinig plaatsen waar dat mag. We deden dat in verschillende bossen, eerst spoor uitzetten met gedroogd hertenbloed, dan na enkele uren er met Whoopi heen. Bij het uitzetten van ongeveer 1 km hadden we sokken om onze schoenen of laarzen, zodat Whoopi niet ons eigen spoor zou volgen. Bij de officiële proeven werd het spoor door de organisatie uitgezet, langer en 24 uur er ongeveer tussen. Ontzettend leuk om te doen. Wij gebruikten o.a. gedroogd hertenbloed.
Erg leuk is het als ik met Whoopi ga wandelen, als Reinout ergens heen is. Bijvoorbeeld als we met de boot ergens liggen en hij is vooruit gelopen. Dan hoef ik maar te zeggen: “ zoek het baasje” en ze brengt me in één streek naar hem toe. Ik weet nog dat ze me een richting uit trok, terwijl ik dacht dat we de andere kant op moesten. Ik kan me absoluut niet oriënteren. Het ging dus helemaal mis, tot ik Whoopi de vrije teugel gaf. Ze keerde om en ja hoor, recht toe recht aan naar het baasje. Nu dus allebei, want ook Ylva heeft die neus.
Inderdaad moeten we vertrouwen hebben in onze honden, zoals ons op de cursussen steeds voorgehouden werd.