Ylva haat katten, maar hun excretie is een lekkernij voor haar.
Daar zijn we bepaald niet gelukkig mee, want ze wordt er ziek van.
Katten poepen nooit in hun eigen tuin en in tegenstelling tot honden, lopen ze meestal ook niet aan een lijntje.
Dus kat mag alles wat hond niet mag.
Loopt je hond los? Ruim je de poep niet achter je hond op? Blaft je hond? Is elke hond een kattenjager, alles is zeer foei of erger je kunt een flinke boete krijgen voor:
Het niet bij je hebben van poepzakjes, of erger, de uitwerpselen van je hond niet opruimen, niet chippen: boete.
Geluidsoverlast van je hond kan maken dat je niet kunt verhuizen naar een appartement, zonder ruzie met je buren te krijgen, in veel plaatsen betaal je hondenbelasting, etc.etc.
Een kat loopt los, is vaak niet gechipt, geen belasting, poept in andermans tuinen, heeft vaak kattenvlooien die op mens en hond overspringen etc. etc.
“Uit onderzoek van de Vogelbescherming blijkt dat er jaarlijks zo’n 18 miljoen vogels gedood worden door huiskatten en verwilderde katten. De kattenbezitter is in overtreding wanneer de kat een beschermde diersoort vangt.21 apr. 2021”
Denk nou niet dat ik een kattenhaatster ben. In tegendeel, we hebben zelf katten gehad.
Eerst Oekie, een prachtig grijs katje, die door echtscheidingen en verhuizingen zich steeds aan moest passen, ook aan meerdere honden in huis.
Oekie ging op een paal zitten, ( we woonden toen op het platteland) en wachtte tot er een muis, of soms zelfs een rat onderlangs liep, sprong er op het juiste moment op en pats, dier was dood.
Helaas werd Oekie doodgereden omdat ze mij met mijn aangelijnde honden volgde tot de overkant van de weg.
Terug zag ik haar niet meer en uiteindelijk liep ik zonder haar terug.
Per slot stak ze vaker de weg over.
Helaas, ze werd doodgereden, groot verdriet, vooral bij één van de dochters maar ook ik heb er nog steeds last van.
Voor dochter, die net studeerde, vonden we een jong katje, om de pijn te verzachten en haar minder eenzaam te maken op haar studentenkamer.
Later vonden wij een nestje katjes in de schuur van een boerderij.
We kregen er twee mee. Ze bleken de niesziekte te hebben.
Met veel geduld en goede verzorging, medicijnen van de dierenarts, kregen we ze gezond en groot.
Toen ging een andere dochter uit huis en zij kreeg één van de katjes mee.
Elke keer als we boodschappen gingen doen, namen we het overgebleven katje mee, die zolang bij dochter en zusje kat werd gebracht.
De ontmoeting van die twee was ontroerend. Ze vlogen elkaar letterlijk in de armen.
Als we terug kwamen lagen ze samen op een stoel te slapen, pootjes om elkaar heen.
Haertbreaking om die twee uit elkaar te halen, dus ook poes nr twee kwam bij dochter.
De afloop was heel verdrietig: de ene werd vergiftigd en had een vreselijke dood, de andere zocht veel later, een ander adresje en kwam nog maar zelden thuis.
Dat kwam doordat één van de twee honden van dochter pups kreeg en toen de kat niet meer verdroeg. Ze joeg het dier steeds weg.
Dat was meteen “einde katten” voor ons.
Maar nu: Ylva geeft steeds over, zie vorige verhaal.
Hetzelfde gebeurde tijdens onze laatste Spanje vakantie.
We hadden een prachtig huis gehuurd, met een grote, heel mooie tuin , helemaal omheind. Een paradijs voor Whoopi en Ylva, maar helaas hebben ze het loslopen verpest voor zichzelf omdat ze regelmatig overgaven. Er huisden veel katten in die tuin, die kennelijk een paar vaste WC plekken hadden, waar vooral Ylva steeds vandaan kwam.
Nu lijkt het er op dat ook hier een paar katten hun behoefte in onze tuin deponeren.
Gisteren kwam de tuinman die even binnen kwam koffiedrinken. Nou dat kwam hem denk ik zwaar op de maag want Ylva braakte twee keer hele vieze troep, echt heel , heel smerig. Ook zit hij er niet op te wachten om met zijn handen in de poep te graaien, hij blijkt er ook nog eens allergisch voor te zijn.
Intussen kwam er bezoek. Ook zij viel met haar neus in de boter en Ylva was weer misselijk.
Vandaar mijn frustratie.
Nu kan ons hondje niet meer los in de tuin, met dank aan kat (ten)?
Tsja het is niet eerlijk, want dat moesten honden eens doen, in andermans tuin poepen, vogeltjes vermoorden etcetera. Ook lopen er nog veel ongechipte katten rond.
Ik zou, denk ik, een kattenren aanschaffen als ik voldoende ruimte had. Dat scheelt ook veel verdriet, want vroeg of laat worden katten doodgereden óf zoals in onze omgeving, verdrinken ze. Ook vogels, etc. zullen er dankbaar voor zijn.
De hond die Ylva heeft gebeten toen ze nog een pup was, is dood. Intussen is Ylva, plus nog een ander hondje in de straat) al getraumatiseerd en gilt bij alle honden uit de straat.
Ik heb er een dubbel gevoel over, dat de hond dood is. Natuurlijk ben ik blij voor Ylva, maar deze mensen hebben groot verdriet, net als wij nog steeds om Whoopi hebben.