Toen ik vanmorgen de kamer in kwam, lag Ylva zó. Zie foto’s.Ze was kennelijk halverwege de klus om haar bedje uit de ren te trekken, op het stukje dat uit de ren was, in slaap gevallen. Ze lag daar zó grappig en diep in slaap, ik móest daar wat foto’s van maken, vóór ze wakker zou worden. Zó grappig, altijd een knuffeltje bij zich. Soms bonkt ze tegen een deur, meestal van de slaapkamer, want dan bedenkt ze dat ze in haar bench nog een knuffeltje heeft, dat écht, onmiddelijk opgehaald moet worden. Even later komt ze dan, met een rotvaart, de kamer ingerend met haar buit trots in haar bekje. Ylva is, ondanks haar problemen, echt zó’n grappig hondje!
Zooooo blij