Ik word gek van Ylva:
Zodra ik op de bank ga zitten, komt ze er aan.
Niet om zoals gewoonlijk gezellig tegen me aan te komen liggen op haar hondenmatje, ( speciaal gekocht ter bescherming van de bank). Nee ze klemt zich om mijn arm , mijn hele zij en gaat rijden. Het doet pijn, ik wil het niet, maar ik krijg haar bijna niet weg.
De ren staat dus weer in de kamer, maar dat is natuurlijk zielig voor Ylva, zij begrijpt niet wat ze verkeerd doet.
Arme Whoopi, denk ik nu regelmatig, met terugwerkende kracht.
Whoopi werd doorlopend lastig gevallen, haast aangerand door Ylva, als haar hormoontjes weer opspeelden.
Steriliseren helpt hier niet tegen. Whoopi was gesteriliseerd, maar deed het evengoed en juist ook weer bij mij. Zij pakte mijn been.
Reinout heeft nu maar weer vast druppels Pseudo Pregnancy besteld, want de loopsheid zal er wel aankomen met daarna de schijndracht, schijnnest.
De laatste keer waren we mooi op tijd met die druppels begonnen en was de schijndracht aanmerkelijk minder erg dan de paar keren daarvoor.
Dat Ylva nu mij pakt is nieuw en waarschijnlijk doordat ze Whoopi niet meer heeft.