Eerst was er Whoopi ons dwerg Teckeltje.Ze was lief en o zo slim. Toen kwam Ylva erbij, ons getraumatiseerde hondje.Ze was bijna 5 maand toen ze bij ons kwam en we moesten met alles nog helemaal beginnen: na een jaar pas zindelijk, nog nooit binnen in een huis geweest, was bang voor alles: een emmer, stofzuiger, gewone huishoudelijke voorwerpen, maar ook vuilnisbakken, kindjes op fietsjes, etc.Ze begon dan te stressen: tollen, zich bijten, onbereikbaar zijn, echt een drama.Ik dacht ook dat ze dom was, want na lange tijd begreep ze nog bijna niets van wat Whoopi al vrij snel door had. Maar ja, die kregen we al met 9 weken en toen was er al veel met haar gedaan.
Maar het grappige was hoe Ylva, van Whoopi leerde.Als Whoopi ging zitten…zo van ik heb zin in…of ik wil……dan ging Ylva pal naast haar zitten en beiden keken naar ons met een uitdrukking van…Eten, aandacht, beloning…spelen….etc.Dus ongemerkt heeft Whoopi veel aan Ylva overgedragen.Voor de rest leren honden natuurlijk ook uit ervaring..Nu wij de verwarming deze winter een paar graden lager hadden staan, lag of zat ik vaak met een elektrisch verwarmde plaid op de bank.Dat duurde niet lang voordat ook Ylva dat door had en zogauw ik ging zitten met deken over me heen, kwam Tante Betje aangehobbeld en sprong op de bank om bij mij onder de lekker warme deken te kruipen.Helaas gaat alles wat moeizamer nu ze ouder is. Over een paar maand wordt ze 12 jaar.Om nu toch bij mij te komen, moet ik van de bank af om haar te kunnen pakken en daar heb ik niet altijd zin in omdat ze bij elk dier op TV er weer afspringt. Dit trouwens ook als ze onder de plaid ligt, want ze herkent elke tune, waar een dier bijhoort.Dus wat heeft de dame nu bedacht? Ze komt bij mij, probeert op de bank te springen, wat meestal mislukt, gaat dan naar het baasje om nonverbaal aandacht bedelen totdat baasje kijkt, dan loopt ze naar de bank, kijkt weer naar haar baasje en dan naar de bank.Zo gaat dat met bijna alles.Voor het slapen gaan krijgt ze nog iets. Geen kauwstaaf meer vanwege haar nog maar halve gebit maar ze maakt een soort van kauwbeweginkjes naar haar baasje.Uit moeten, op mij letten of baasje er aan komt als hij weg was…( hard voor me uit rennen naar de voordeur) ook als ik me vergis en denk dat hij thuiskomt….Op al ons gedrag let ze.Ze weet wanneer ze mee mag als we aanstalten maken om weg te gaan en ze weet wanneer ze thuis moet blijven.Wellicht “ gewoon” voor de meeste hondeneigenaren, maar dat is het heel lang niet geweest voor Ylva.