Er kwam bezoek.
Iemand met een teckeltje.
Dus opletten, want een min of meer vreemde hond op Ylva’s territorium gaat niet altijd goed.
Maar het ging heel goed.
Ylva kon bijna meteen los en samen met teckelreutje Sjors renden ze door de tuin, waar het reutje overal tegenaan plasjes achterliet.
Dat vonden we minder, maar we genoten van Ylva die eindelijk weer een vriendje lijkt te hebben.
Sjors en Ylva komen elkaar af en toe tegen bij het uitlaten, wie weet doet ze voortaan dan ook normaal tegen hem.
Vanmorgen waren we bij Wendy, in een afgesloten tuin. Ylva gedroeg zich ook daar heel goed en weer kon ze los, nu bij Neta en Siggy.
Misschien moet ze loops worden, maar eigenlijk is ze al veel langer verdraagzamer naar sommige andere honden.
Wat een rust zou dat zijn als dit zo blijft.