Ylva ligt heerlijk relaxed in haar bedje.
Na een avond slapen, een hele nacht en na het uitlaten weer slapen, ligt ze nu te slapen, zo lief opgerold in haar Fluffy.
Waarom zo moe?
We waren gisteren bijna de hele dag uit.
Eerst een uur in de auto en daar houdt Ylva niet van.
Toen in een heel nieuwe omgeving, weer erg spannend, máár wat een geluk, daar kwam iemand haar tegemoet die ze kent, oh oh, jammerdejammer van pure blijdschap.
De rest van de dag hadden we geen “hondkind” aan haar.
We waren midden in de natuur, het was redelijk weer, dus fijn voor iedereen.
Er was helemaal niets spannends, niets geks, alhoewel…..we kwamen twee keer een hond tegen, maar…geen kik, wel aan elkaar snuffelen, we weten het nooit bij haar en gelukkig waren de andere honden erg rustig en lief naar Ylva.
Toch is alles wat anders is voor een hond zo spannend, dat Ylva nu een dag nodig heeft om bij te komen. In haar dromen is ze alle emotie aan het verwerken.