Omdat we toch in de buurt waren, liepen we even bij de dierenarts binnen.
De zaak leek uitgestorven op één assistente na. Met haar een heel goed gesprek gehad, en afgesproken dat we de tweede operatie voorlopig even laten rusten.
Terwijl ik het hele verhaal, nu, begon te tikken voor ons blog, wordt er gebeld:
De tandarts had het hele verhaal gehoord en begrijpt onze aarzeling, nadat Ylva zolang nodig had om te herstellen en dagen bleef slapen/ sluimeren, er eigenlijk maar half was.
Ook hebben we nooit iets van pijn gemerkt en ook nu, na alle kaakellende is ze vrolijk en inventief.
Ze heeft een manier gevonden om met haar half lege kaak om te gaan.
Vanmorgen hebben we haar voor het eerst weer een hondenpuzzel gegeven. Heel inventief wist ze toch met een pootje en haar neusje, kleine bolletjes kaas te pakken te krijgen.
Al met al hebben we nu afgesproken dat we het even laten rusten, totdat bij haar en ons alles wat rustiger is. We gaan eerst een keer met hem overleggen en we willen een gebitsscan. Helaas kan dat niet met een roesje, dus toch weer (maar wel kort) narcose.