Op 12 mei en 20 mei vertelde ik over Ylva’s onrust.
Nu, 29 mei, is er alweer veel gedoe geweest met ons teckeltje:
Ylva heeft inderdaad een paar dagen braaf in haar eigen bedje geslapen.
Daarna begon ze weer en erger te zeuren om op bed te mogen.
Soms gaven we toe, om zelf nog wat nachtrust te krijgen en ons beddengoed heel te houden. Ze bleef nl trekken, springen en dwingen. Het bed is te hoog voor haar ( door het dekbed dat er op ligt).
Daarna bedacht Reinout nog éën andere mogelijkheid, nl de secondewijzer uit de nieuwe slaapkamerklok te halen. De oude was niet meer te repareren, dus kocht Reinout een nieuwe klok die toch wel een irritante tik had.
Of het toeval is, geen idee, maar daarna hebben we haar ‘s nachts niet meer gehoord.
Wellicht zullen er mensen zijn die denken: waarom slaapt dat beest in de slaapkamer…
Dat is ontstaan doordat we onze teckels als pup bij ons hielden, zodat we ze ook ‘s nachts uit kunnen laten ivm zindelijkheidstraining.
Als we Ylva in de kamer laten, als ze vast in slaap is, dan kan ze middenin de nacht gaan blaffen, als ze wakker wordt en ontdekt dat ze alleen is.
Ylva geeft al genoeg probleempjes om dat er ook nog eens bij te hebben.
Door een vast patroon aan te houden is Ylva een prima hondje om te hebben.