Ylva is nog steeds ontregeld qua hormoonhuishouding, maar ze kan toch langere perioden zonder haar knuffel/pup,.
Gelukkig maar want het begon wel wat op mijn zenuwen te werken
De druppels lijken te helpen en tsja er komt natuurlijk sowieso een eind aan. Voor het eerst lieten we haar de pupknuffel houden omdat we het niet over ons hart konden krijgen die af te pakken. Ze had hem nog maar net gekregen toen de ellende begon.
Ellende vooral ook voor haarzelf.
Ylva heeft de knuffel ontdekt die te drogen ligt.
Pojke kwam met zijn vrouwtje, één van onze dochters.
Buiten gaat het goed tussen die twee, maar precies die dag was het geen weer om buiten te zitten.
Vader en dochter gingen dus eerst even met beide honden wandelen zodat de honden weer aan elkaar konden wennen. Ook had ik een paar knuffels weg gehaald uit de kamer.
Maar helaas, binnen ging het toch fout.
Ylva heeft Pojke een keer aangevallen en een paar keer naar hem gegromd. Ze heeft niet gebeten gelukkig, want Ylva komt niet hoger dan de onderkant van Pojkes poten en ze is een eenhapsbrok voor Pojke……
Voor de rest, naast ons aan de lijn, ook Pojke aan de lijn, heeft ze naar hem liggen loeren dat hij maar niets met Ylva’s knuffels zou doen.
Echt een terugslag. Sinds Whoopi er niet meer is, maakten we dit niet meer mee, maar we hoeven ons dus niet rijk te rekenen want het gedrag is niet weg.
Toen we met Ylva in Utrecht waren bij de diergeneeskundige faculteit, afdeling gedragsproblemen, zeiden ze al dat het nooit over zou gaan. Wel kregen we handvatten mee, hoe met Ylva’s gedrag om te gaan.
En nu ik bezig ben dit te schrijven begint opeens het gejammer weer met de knuffel in haar bekje.
Ik moet ook niet te vroeg juichen 😥.
Wel heel sneu voor Pojke, hij is nog jong en het zou heel erg zijn als hij door Ylva getraumatiseerd raakt.. Gelukkig was hij er nogal stoïcijns onder.
Het is een lief dier.
Ylva kan ook heel lief zijn, maar ze is wel hondje met een uitgebreide gebruiksaanwijzing.
Nestje krabben.