Verbeeld ik me het of zie ik minder teckels de laatste tijd?
In ieder geval is een dochter die twee teckels binnen een half jaar verloor en haar vriendin die hun teckel ook verloor, overgegaan op een ander soort hond.
Overigens om andere redenen dan opeens anti-teckel te zijn.
Maar toch…..
Ik weet zeker dat, als ik nog jong genoeg was om, na het overlijden van onze teckels, weer een pup te kunnen nemen, zeker geen teckel meer zou nemen, domweg omdat ik het risico niet wil nemen weer een probleemteckel te krijgen.
Het kan je altijd bij elk ras overkomen, maar ik zie toch te veel foute teckels om me heen.
Niet gezond, of agressief, of getraumatiseerd, of met erfelijke afwijkingen die bij shows tot diskwalificatie leiden.
Ik denk aan knikstaarten, gebitsafwijkingen, monorchide reutjes, oogafwijkingen en erger.
Daarbij de voortdurende angst voor een hernia.
Dat neemt niet weg dat we zeker heel dol op onze twee teckeltjes zijn.
Vanmorgen ging Ylva weer helemaal uit haar dak toen onze hulp kwam die een paar weken niet was geweest.
Ze rende, al slippend in de bochten, keihard rondjes door de kamer, steeds even tegen Ellen opspringend. Zo leuk om te zien.
Ze krijgen altijd wat lekkers als ze komt.
Ik schreef het al eerder hoe gênant ik het vind dat ze ook weer de deur uit gekeken wordt, met name door Whoopi, want als ze weg gaat krijgen ze ook nog weer wat.
Onbeleefde krengetjes😆