Gisteren was een afmattingsslag voor ons maar zeker ook voor Whoopi en Ylva.
Eerst moesten ze meer dan twee uur in de auto mee. Op het laatste stukje reden we, zoals gewoonlijk daar, verkeerd. Het adres van onze oudste vrienden die daar al bijna hun hele leven wonen, blijft zoeken, volgens Reinout omdat ze hun huis steeds verplaatsen😆
Dat was dus een paar keer remmen, draaien etc. Dat was teveel voor Ylva. Even tevoren bij een stop was alles nog okay, maar op de eindbestemming bleek ze toch weer misselijk te zijn geweest en had gebraakt.
Zielig.
Maar de echte spanning voor haar begon pas binnen, waar een forse labrador rondliep, jong en enthousiast. Ylva hebben we dus strak aan de lijn en meest op schoot gehouden. Het ging redelijk goed als de labrador niet al te dicht bij Ylva kwam, maar de hele tijd opletten geblazen dus.
Whoopi wandelde stoïcijns tussen iedereen door, lag ook steeds in hun gang waar de labrador, ( Bente), ook nog een kussen heeft.
Mijn vriendin en ik zijn zelfs nog met drie honden wezen wandelen.Gelukkig is Bente met haar vijf jaartjes een stuk rustiger geworden. Dus met Whoopi ging het nu heel goed, al zocht ze ook veel de veiligheid van onze vriend op. Zogauw onze vriendin opstond, vooral richting keuken, zat Whoopi op háár hielen.
Hierbij een paar foto’ s van Bente met Whoopi om het verschil in grootte te laten zien. Heel Ylva kan bijna in de kop van Bente. Het lukte niet om een paar goede foto’s te maken, ze wilden niet poseren😢
Natuurlijk lukte het niet om Ylva en Bente samen te fotograferen, het was zo al spannend genoeg voor Ylva.
Vandaag hebben we allevier een rustdag😀.