Afgelopen donderdag gingen we met Ylva naar de markt.
Deels ging ze mee omdat ze al veel middagen alleen was, deels ook om met haar weer eens echt onder de mensen te komen.
We gingen naar de dierenkraam.
Daar lagen nog een paar Donutbedjes. Helaas niet een maat kleiner en voorlopig kopen ze ook niet meer in, omdat de zomer komt. ( vooralsnog lijkt het daar hier niet op).
In de zomer zijn deze bedjes wel wat warm.
Onder ons praatje lag Ylva in één van de bedjes, niet te geloven. We hebben dus nog maar een reservebedje gekocht.
Op één gat na, waar ze al vulling uitgetrokken had, is haar bedje nog heel. Het gat heb ik dichtgenaaid.
Het kleine hondje bij ons uit de straat, kwamen we laatst, met baas, tegen met een Juliustuigje met haar naam: Yfke, er op. Wow, dat is leuk, dacht ik.
Op dezelfde kraam op de markt, verkochten ze die tuigjes in allerlei maten.
Ylva wat tuigjes gepast en haar maat was erbij.
Haar naam heeft Reinout al besteld, ben benieuwd. Die komt er met klittenband op, dat er speciaal voor gemaakt is.
We kregen nog een compliment om het gele lintje. De verkoopster verbaasde zich er nog over hoe nog steeds zo weinig mensen weten wat dit betekent.
Ik blijf het maar uitleggen, maar het lijkt niet door te dringen.
Bij de kraam kwam ook Woody aan met haar baas .
Ylva was geen fan van Woody die nogal onbesuisd was. Nu stonden ze zowaar neus aan neus, zonder dat Ylva hem afsnauwde.
Toen Reinout een paar dagen later baas met Woody tegenkwam, bleef Ylva weer rustig.
Nu is de tijd misschien rijp om eens samen te gaan wandelen.
Het blijft aftasten en uitproberen met Ylva.
Nog steeds is het haast geen doen om naar een natuurfilm te kijken met Ylva in de kamer.
Tot mijn stomme verbazing, hoort ze ook de geluiden uit de wildernis en toen er vanmiddag muziek op de TV was met oerwoudgeluiden, werd ze wakker en begon vanuit haar Donut heftig tegen de TV te keffen.
Als ze ‘s avonds haar gebitsstaafje gaat krijgen, dan rent ze eerst naar de TV, waar ze mogelijke rivalen voor haar lekkernij wegjaagt. Dan rent ze hard achter het baasje aan voor de ultieme lekkernij.
Dit is een vast ritueel, waarna ze meestal uit wil, om daarna te gaan slapen. Niet meer bij mij, maar in haar cocon, het Donutbedje.