Vanmiddag gingen we met Ylva en twee kleinkinderen het centrum in.
Mooi weer, druk, boten dubbel aangelegd, terrassen vol, en…veel honden.
Voor Ylva dus weer veel indrukken. De meeste honden moet ze niet. Maar zowaar een grote hond die wij angstvallig meden, komt zomaar neus aan neus met Ylva, toen ik even niet keek.
Ylva vond het erg spannend, het ging goed. Je kunt er bij haar geen pijl op trekken.
Even later komt er opeens een teckelreu naast Ylva staan met aach en lief over Ylva. Tsja, zo ziet ze er uit.. klein en schattig😆.
Toen ik wat beter naar die reu keek, vond ik de vacht wat merkwaardig met een grote bontkraag. De eigenares legde uit dat dit een hond was die door de fokker vanuit Merle was gefokt.
Dat dit niet mag wist ze niet, “haar hond mankeerde niks, was kerngezond”.
Nou gelukkig maar. Mogelijk was hij niet het resultaat van double Dapple.
Ik plaats wat citaten van de dierenbescherming omdat ik het zelf niet beter kan zeggen:
“We zijn verbijsterd door deze vorm van het bewust creëren van leed.
Via deze weg willen we mensen waarschuwen. Zie je ergens een aangeboden nestje teckels waarvan één van de pups lijkt op Marny, laat dan alle alarmbellen dan afgaan. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Het fokken van Double Dapple’s zal pas stoppen wanneer er geen ‘markt’ meer voor is.”
“Klaarblijkelijk is daar een markt voor. Dat deze teckels vaak ernstige gezondheidsproblemen ontwikkelen, variërend van doofheid, blindheid (vaak beide tegelijkertijd), hartkwalen en neurologische problematiek, is bekend bij fokkers. Schokkend genoeg is dat geen reden om te stoppen met het fokken van deze kleur hondjes. Er worden dus willens en wetens door sommige fokkers zieke hondjes gefokt waar ook nog eens veel geld voor wordt betaald, vaak door onwetende mensen. In feite kopen ze een gehandicapte pup. Diep triest. Wat misschien nog wel triester is, is dat er wel degelijk een markt voor is. Dat er ook kopers zijn die weten van de gezondheidsproblematiek maar de kleur verkiezen boven de gezondheid van het dier. Mensen die simpelweg zo’n kleur teckel willen en de (on)gezondheid van de hond ondergeschikt vinden. Hoe wrang is dat?”.
Wat mij dan ook verbijsterd is dat mensen zo laconiek reageren, bijna beledigd weggaan. Ook vroegen ze niet wat ik bedoelde. Ze wisten het niet maar het leek hen ook niet te interesseren.
Smaken verschillen, daarover twist ik niet. Maar waar blijft de verantwoordelijkheid van deze fokkers?