Ylva “woont” tegenwoordig voor de convector. Zogauw ze die hoort aanslaan zit ze ervoor, totdat wij op de bank gaan zitten, dan eist ze haar plekje stijf naast mij op. Dat is vaak jaloezie tussen haar en Whoopi, die precies hetzelfde plekje wil, meestal verliest Whoopi. Mocht dat eens anders zijn, dan vliegt Ylva soms van de bank om weer dwangmatig te gaan tollen en likken. daar worden we echt af en toe mismoedig van.
Nog steeds is Ylva verknocht aan haar piepknuffels. Ze heeft al heel wat piepjes versleten. We kunnen niet meer aan die puppy botjes van pluche met piepje komen, jammer.
We aten pannenkoekjes, dan krijgen de hondjes ook een stukje, een grote lekkernij. Dit leerden we van iemand die zei: als ze niet willen eten, probeer maar eens pannenkoek. En óf Whoopi toen at. Onvoorstelbaar dat die hongerhals lang slecht at.