VOLBRACHT
En dan
is het volbracht.
En dan
is alles stil.
En dan
wordt alles anders…
En zal tot leven komen,
wat blijvend is –
De liefde,
die over de grenzen verbindt,
De liefde,
die kracht en troost geeft,
De liefde,
die de weg wijst,
De liefde,
die eeuwig is.
Voor Reza, Ziggy, Famke en Hamlet én voor alle hondjes die overleden zijn aan die rotziekte: Cushing disease.
En voor mijn aller, allerliefste grappigste, enthousiaste Kyra, de Heidewachtel waar ik nog steeds aan denk, die de leukste hond was die we ooit hebben gehad en waar ik achteraf gezien zoveel fouten mee maakte. Ik dacht dat ik op de goede manier bezig was. Hoeveel pijn en spijt ik daar nog steeds van heb.
En voor Wampie, ons onstuimige Schapendoesje, dat maar vijf maand mocht worden. Ze werd overreden, nadat ze losschoot met de riem. Ze stal ieders hart. Om haar hebben we nog veel verdriet, maar kunnen er bijna niet over praten.
En voor Hamlet, een forse labrador reu.
Hij kwam bij Reinout, toen zijn bazen naar Engeland terug gingen en hij te oud was om nog in quarantaine te gaan.
Hamlet kon lezen: “Hamlet read a book”, dan hield je een open boek voor, Hamlet begon dan een soort van neuriën waarbij hij zijn kop heen en weer bewoog. Hij stopte abrupt, dan sloeg je een bladzijde om en begon hij opnieuw.
Hij sleepte met zijn etensbak als hij honger had, hij kon “roll over” en “girls of Paris”, dan ging hij op zijn rug En nog vele andere kunstjes die zijn vorige baasjes hem hadden geleerd.
Hamlet at alle pruimen die van de boom vielen en binnen ruftte hij dan vreselijk. We merkten dat pas na een fikse regenbui toen er bulten pruimenpitten uit de poep gespoeld op de grond lagen.Toen wij een keer met het hele gezin naar een vakantiehuisje gingen, mocht er maar één hond mee. Daarom gingen toen maar beide honden naar een oppas. Daar is Hamlet, stilletjes gestorven terwijl de oppashonden lekker buiten liepen op het weiland voor de honden.
Kyra was Hamlets blinde-geleide-hond, want Hamlet had staar, hij liep achter Kyra’s staart aan. Hamlet was dus de door Kyra geleide-blinde-hond.
Nu heeft Whoopi de ziekte van Cushing en we weten dat we haar moeten gaan verliezen. Gelukkig lijkt ze nog wel van haar leventje te genieten, maar er zijn steeds langere tijden van de dag dat ze zich terugtrekt. De laatste dagen geniet ze van het mooie weer en loopt dapper een half uurtje mee als we ze samen uitlaten. Verder wil ze bijna niet meer lopen. Ze is wel erg opgeknapt nadat ze geplukt is. Niet alleen uiterlijk.