Met alleen maar ons kleine Kaninchen weinig nieuws en om nu zomaar wat onzin te plaatsen, tsja…
Vandaag kreeg ik een mailtje over een teckeltje dat het liefst thuis is, dus ongelukkig is als hij mee moet op vakantie.
Mijn dochter heeft twee buitenlandertjes die absoluut niet alleen kunnen zijn, maar ook als bijvoorbeeld wij op ze passen, alles aan elkaar jammeren, om hun baasjes.
Wij hebben een gestoord teckeltje.
Gisteren was onze hulp beneden aan het werk, dus verbanden we onszelf naar de bovenverdieping, naar een slaap/werkkamer.
Ylva zoals altijd mee, dus geen kamer waar ze nooit komt, maar niet te geloven wat een stresskip dat hondje daar is, nog steeds.
( we slapen beneden, zij uiteraard ook).
Ylva heeft de hele tijd dat we daar waren ouderwets liggen tollen, bijten en likken.
Haar achterhand drijfnat.
Nu komt het gekke:
Gaat ze mee op vakantie…geen centje pijn:
Een hotelkamer ? Geen probleem, ook haar in dicht benchje achterlaten als we gaan ontbijten…. Ze is stil, gaat slapen tot we terug zijn. ( achter de deur geluisterd). Zie ook “Ylva ons teckeltje mee“.
Vliegveld:
Dat gebeurt zelden en ik weet nog hoe we ons zorgen maakten, niet om Whoopi, nee om Ylva.
De dierenarts gaf al een antistress middeltje mee voor Ylva, maar…geen centje pijn.
Terwijl Whoopi zich liet rijden, ( in bagagekarretje), liep Ylva parmantig met ons mee. In het vliegtuig jammerde Whoopi…dorst en mocht niet drinken…Ylva was stil.
Hoe raar dan toch dat ditzelfde hondje zo hysterisch gestrest is, als we haar mee naar boven nemen omdat we beneden in de weg lopen.
Ik bedenk opeens dat ze ook buitenproportioneel blij is als wij van de trap af komen, alsof we dagen van huis waren.
Dus wat Ylva betreft is boven eng, of ze nu mee is of niet en een hotelkamer, vliegveld, vakanties allemaal “gewoon”.
Geen enkel probleem, wie het snapt mag het zeggen.
