Vandaag hebben we het er op gewaagd en Ylva haar “kind”, in de vorm van een pluchen puppy botje met piep, terug te geven. Zie filmpje.
We waren wel bang te vroeg te zijn, maar na wat zacht piepen van Ylva, was ze verder op een normale manier blij.
Gelukkig, dit was de laatste horde, nu weer back to normal, nou ja voorzover Ylva normaal kan zijn.
Bij de overburen wordt van alles gedaan aan tuin, steiger, schutting, etc. Éen van de twee, die er werkt heeft een Wetterhoun, een schat van een hond.
De twee getraumatiseerde hondjes van de straat, zijn tot onze verbazing helemaal weg van die hond. Ik heb al vaker over hem geschreven. Die hondjes zijn Ylva en Yfke.
Ylva keft naar alle honden ook naar Yfke, die nog erger te pakken is genomen dan Ylva door die importhond die agressief is naar kleine honden.
Dus is het heel bijzonder dat deze twee uit hun dak gaan als ze bij die Wetterhoun in de buurt komen, die hier los rond loopt. Soms best eng, los op straat.
Maar….nu zijn Ylva en Yfke ook rustig naar elkaar, dat is echt nieuw en dat na jaren van gekef, vooral van Ylva.
Als Yfke ergens anders was, dan was het een ander hondje, maar terug in onze straat is het weer mis. Zelfs een gedragstherapeute kon haar net zomin als Ylva, helpen.
Wat één hond aan kan richten. Ik. vertel dit nu omdat we vanmiddag onder het uitlaten de dubbelganger van de agressieve hond uit onze straat tegen kwamen. Ylva schoot zo in de stress dat een man zijn huis uitkwam, hij vertelde dat die hond altijd los aan de fiets meerent, over de straat, door het verkeer, dus een even vreselijk stel als man met hond in onze straat. Het kan de nestbroer of zus zijn, die woont daar ergens.
Nou ja, het zou al heel mooi zijn als Ylva niet meer tegen Yfke gilt, niet in huis, niet buiten.
We wachten af.