Vandaag is Whoopi jarig. Dus een staatsieportret met goed gekamd baardje
En daar hoort natuurlijk een taart met kaarsjes bij, twaalf deze keer:
Het is wel oppassen dat er geen hotdogs ontstaan door de taart:
Eenmaal aangesneden en geserveerd is de taart snel soldaat gemaakt:
zowel door de jarige Whoopi als door Ylva:
Whoopi heeft toch maar mooi de 12 jaar gehaald en natuurlijk hopen we dat ze, ondanks haar leverkwaal, nog een paar jaartjes meegaat.
Vanmiddag moesten we even weg, en de hondjes konden volgens ons thuis blijven omdat zo’n anderhalf uur, heen en terug, voor alleen maar een boodschap voor hen niet leuk is.
Ylva lag te slapen in haar bench dus die zou niet eens merken dat we weg waren. Whoopi daarentegen vindt het vreselijk als we weggaan. Ze glipte de hal in en kroop in de vliegtuigtas, die al heel, lang op de onderkant van onze kapstok staat om gerepareerd te worden. ( Whoopi heeft een gat in het gaas van de voorkant gebeten en ik zie er geen gat in hoe dat te repareren).
Toen we nog een reisbenchje in de hal hadden staan, kroop ze daar in, van “neem me mee!”.
Nou ja, we konden het niet over ons hart verkrijgen haar alsnog thuis te laten, dus mocht ze mee. In de winkel waar we moesten zijn waren, achter een scherm twee hinden. Het was een “gepraat”. tegen elkaar aan weerszijden van het scherm met van Whoopi een heftig gekwispel.
Weer thuis, lag Ylva nog te slapen maar werd door ons wakker.
Kennelijk in een slecht humeur. Whoopi ging strak staan…dan weten we het al wel. Ik vroeg Reinout snel Whoopi te grijpen, Ylva begon al te grommen, dan zijn we te laat om haar te pakken. Whoopi voor haar bescherming in de ren, maar we hadden het deurtje niet op slot. Gelukkig zag ik nog net op tijd dat Ylva met dat korte pootje het deurtje van de ren open kreeg, dus slotje er op.
Het lijkt wel terug bij af, maar gelukkig lang niet zo erg, ook al omdat we beide hondjes beter kunnen “lezen”.