Ylva heeft een paar nachten rustig in haar eigen bedje geslapen.
Maar… een paar nachten geleden begon het gedoe weer.
Ik zei, zeer tevreden, dat Ylva toch weer mooi in haar eigen bedje slaapt….
Oh? Zei mijn lief….echt niet…halverwege de nacht kwam ze weer, hij merkte dat ze door de slaapkamer liep, dus haar maar bij zich gepakt.
‘s Morgens was ze er alweer uit voordat ik wakker werd, dus had ik er niks van gemerkt.
De nachten ernà toch elke keer, na eerst in eigen bedje, hetzelfde verhaal, maar ze ligt dan heel stil aan het voeteneind bij haar baasje…behalve gisternacht.
Ik had het niet door dat ze hulp zocht bij mij, ze kroop bijna in me.
Maar toen ik de bedden opmaakte, zag ik dat ze overgegeven had, precies tussen ons in, dus alles, boven en onder, weer in de was, ( het bed was net verschoond).
Afgelopen nacht hebben we haar niet gehoord, gelukkig.
Maar vertrouwen doe ik het niet meer.
Misschien toch voor alle zekerheid een groot badlaken onder haar leggen , mocht ze tóch weer komen.
Dat helpt natuurlijk ook alleen maar als ze daar op en dus NIET naast gaat liggen.
Ylva weet ons dus wel bezig te houden😩
Vanmiddag vonden een paar oude fotoos van Ylva, zoals deze:
