We waren vanmiddag naar het dorp. Er was markt en ik heb, op afspraak, eindelijk iets van kleding gekocht. Wat een bizarre tijd. En dan werkt het weer ook nog eens niet mee, maar toch heb ik een paar voorjaarsblouses gekocht. Het wordt tijd om uit de winterdepressie te komen. Op de markt zagen we prachtige diepblauwe hyacinten, een mooie aanvulling op de rode en blauwe kleuren die Reinout voor zijn verjaardag kreeg.
Nu hebben we de Nederlandse vlag kleuren, rood, wit en blauw.
Op onze markt stond een dieren benodigdheden kraam met buiten de tent een paar, soort Fluffy, kussens. Die wou ik al heel lang voor onze hondjes, nu dus eentje voor Ylva gekocht. De roze kleuren maar laten liggen, het is zo al overdadig genoeg.
Wendy’s grote honden liggen er graag in.
Thuisgekomen, domper. Ylva vond het niks, erger ze ging stressen.
Reinout kwam op het lumineuze idee om het ding op haar favoriete plekje op de bank te plaatsen, ik aan de andere kant. Ylva wil altijd op de bank zogauw ik er zit, zo ook nu.
En ja hoor, ze klom er in en verdween in het hoge ding. We horen en zien haar niet meer, ze is vast in slaap.
Het is een soort cocon, het geeft een veilig geborgen gevoel, warm en zacht, dus niets voor een hittegolf en haar alleen laten met dit bedje lijkt ons geen goed idee, omdat het vast veel te verleidelijk voor Ylva zal zijn om dat nu eens heerlijk uit elkaar te trekken.
Voor nu is ze over de angsthobbel heen en slaapt.🛏
Dit bedje kon wel eens een heel kalmerend effect op Ylva hebben. We zijn benieuwd hoe lang het heel blijft.
Nu ook op de grond….
En ik vroeg me NB af of het bedje niet te klein zou zijn voor Ylva😆