Ylva maakt kennis met Pojke.

En weer maakt Ylva kennis met een nieuw hondje in de familie, Pojke.

Dit keer gingen we naar dochter Karen en familie. Zij hebben een hond aangeschaft, die we eerder al even noemden.
Wat anders is: het is een reutje, wat hetzelfde is: weer een buitenlandertje.  Pojke komt uit Somos, Griekenland. Ook weer vier en halve maand toen hij bij hen kwam.
Op die leeftijd kwamen ook beide honden van dochter Wendy en haar man, nadat hun beide teckels overleden waren. Dochter Nathalie heeft ook twee honden, waarvan de laatste, Dot, ook een buitenlander is.

Maar goed, dit even terzijde, Ylva ging op kennismaking met Reinout en mij.
Omdat het met Neta buitengewoon goed ging en later met Siggy ook lang niet slecht, waren we niet echt gespannen, maar wel alert.
Ons plan om eerst met beide honden een wandeling te maken viel letterlijk in het  water. Het regende.
Dus aangelijnd in de tuin, want die is niet afgesloten. Wel een grote prachtige tuin, om jaloers op te worden, maar dan wel met tuinman, hahaha.



Ylva en Pojke besnuffelden elkaar eens voorzichtig, als Pojke wat al te dichtbij kwam, gromde Ylva soms zachtjes, maar ze werd niet agressief, wel keek ze soms weg, dat begreep Pojke. Ook het “kwispelen” door velen gezien als blij vrolijk kwispelen, maar in dit geval met stijve staart heen en weer, begreep Pojke. Gelukkig ging dat ook over in , beetje voorzichtig, echt kwispelen. Ylva was duidelijk nieuwsgierig.


Pojke wou best spelen, maar dat ging nog wat te ver voor Ylva, dus ging hij toen maar, lekker op zijn kussen, liggen slapen.


Helaas werd Ylva toch even agressief toen ze bij mij op schoot lag en onder haar Pojke aan kwam. Dat was mijn fout, na veel bedelen van Ylva had ik haar op schoot genomen en ja, dan is ze hoog en dan voelt ze zich dominant.
Een teckel heeft absoluut niet door hoe klein hij is, Ylva is een Kaninchen, maar voelt zich, lijkt wel, een St Bernardshond.
Jammer dat we over en weer geen doekjes hebben uitgewisseld met de geur van de honden. Dat hielp Ylva bij Wendy’s honden, ik had het geurdekentje in Ylva’s nachtbedje gelegd, een hond blijft dat best lang ruiken en raakt daardoor al gewend aan de geur van de nieuwe hond. Dit gebeurt bij aanschaf pup meestal, zodat de pup de nestgeur nog meekrijgt naar zijn nieuwe adres. 

We hopen van harte dat Ylva ook Pojke zal accepteren, nog mooier, wat wil spelen , als Pojke niet te groot wordt, want we zijn heel voorzichtig voor haar teckelruggetje .