Gisteren, maandag 3 juni:
Ylva was niet echt in haar knollentuin.
Misschien omdat, nadat we de wond opnieuw hadden verbonden, de pleisters anders zaten?
Of dat haar rompertje niet zo zat als vanaf de dierenarts?
Of omdat de Cylanic, ( antibioticum) haar dwarszat? Ze gaf nl ook een beetje over.
Ook vannacht was ze een tijd onrustig en ze sliep gisteren bijna de hele dag.Dus niet spelen….rust.
Gelukkig werden we nog gebeld door een assistente, fijn even te kunnen overleggen.
Nadat we foto’s van de wond hadden gestuurd, belde ze nogmaals en alles zag er goed uit, vonden wij ook.
Zolang wij niets ernstig ontdekken trekken we niet aan de bel. Rust is goed en gelukkig hebben we morgenmiddag een afspraak bij de dierenarts die haar geopereerd heeft.
Ik verwacht dat binnen een week de “verpakking” er af mag en ze min of meer genezen verklaard zal zijn.
Nog vijf pillen, dus nog 2,5 dagen antibiotica en 1 x per dag krijgt ze pijnstiller. ( spuitje in naar bekje). ( Novacom).
Die Cylanic is voor haar momenteel erger dan de nasleep van de operatie denk ik.
Intussen hoorden we van anderen met een ouder ( ongesteriliseerd ) teefje soortgelijke verhalen, over ontstoken baarmoeder.
Het punt is, dat het bij Ylva onzeker zou zijn hoe ze uit een sterilisatie zou komen.
Het kon twee kanten opgaan. Ze kon daarna van haar agressie naar andere honden af zijn, maar…..het kan ook veel erger worden, dus durfde onze dierenarts het niet goed aan.
Inmiddels is hij gepensioneerd. Een opvolgster heeft Ylva geopereerd, het was dàt of ze zou overlijden.
De tijd zal leren hoe alles uitpakt bij Ylva.
Wij hadden geen keus, behalve niets doen, en haar daardoor euthanaseren.
