Zaterdag 14 maart
Gisteren zijn we thuis gebleven, huishoudelijk werk gedaan, waaronder de kamer helemaal schoonmaken en weer alles ontsmetten.
ze genieten lekker van de zon.
Verder lijkt onze familie zich nu ook enigszins ongerust te maken, want we kregen vragen en chatberichten van ze.
Ook wijzelf beginnen ons behoorlijk in de val gelopen te voelen en zijn het er niet over eens wat wijs is: achter elkaar vertrekken met risico van besmetting in hotels, openbare toiletten en wegrestaurants (, áls ze überhaupt nog open zijn,) óf hier blijven, voorzichtig zijn en afwachten. Zo mogelijk en nodig bij zien te boeken.
Vandaag voelen we ons, lijkt, wat rustiger.
We gingen boodschappen doen:
Te beginnen bij de apotheek, ik voel me al van vóór het begin van onze vakantie niet fit, maar nu komt daar ook nog keelpijn, wat hoesten daardoor en hoofdpijn bij.
Tsja dan ga je denken…… dus op naar de apotheek, oftewel de Pharmácia.
Daar stond buiten een rij….nog nooit meegemaakt. Een Duitser die daar al een tijdje stond kwam er uit: “geen mondkapjes meer”, nee haha, natuurlijk niet.
Tot mijn verbazing konden wij nog wel een thermometer kopen en ik wou iets tegen mijn keelpijn. Dat lukte, maar ik werd in het Spaans uitgekafferd, nou ja ze praten daar sowieso opgewonden en vlug en ik verstond haar niet. Door al dat wijzen van haar schoot ik van links naar rechts, maar ik moest achter een meterstreep blijven staan. Tsja zo goed is mijn Spaans nu ook weer niet dat ik dat rappe gepraat versta. Daarbij, ik stond bij Reinout, dus niet dichtbij vreemden.
Het personeel hielp met mondkapjes op en handschoenen aan op grote afstand.
Diverse winkels waren gesloten of je mag er maar met één persoon tegelijk binnen,
Op naar de supermarkt, eerst de Mercadona.
Van huis latex handschoenen mee genomen, maar onderweg van een zowaar gevonden parkeerplaats ontdekten we dat die nog in de auto lagen.
Binnen: schappen leeg, sinappels bijna op, toiletpapier op, geen papieren zakdoekjes, roomboter, houdbare melk, etc etc op.
Gelukkig konden we binnen wel wegwerphandschoenen trekken, de meeste klanten hadden die ook aan of eigen latex. De kassières hadden ook allemaal handschoenen aan.
Door naar de LIDL. Buiten begon het al, druk op de parkeerplaats, geen karretjes, dus wachten, nu wel handschoenen mee.
Gelukkig nog wel papieren zakdoekjes gevonden. Moet je afstand houden terwijl in de winkels alles op elkaar staat, dus de kar niet vóór maar achter je houden bij de kassa.
Ons idee om voor een kleine week klaar te zijn, is dus niet gelukt.
Op de parkeerplaats lag het vol met na afloop winkelen gewoon van zich afgegooide wegwerp handschoenen terwijl er bij de supermarkten bakken buiten hangen om ze in te doen.
Intussen, paar uur later, zien we op Teletekst dat Spanje binnen moet blijven, we mogen nog wel naar de winkel boodschappen doen, maar voor de rest…..er komt nog nader bericht over.
Reinout heeft nu de dochter van de eigenaresse vanuit België aan de telefoon.
Tot begin mei is het huis niet geboekt, we kunnen bijhuren voor dezelfde (laagseizoen-)prijs.
Dat is al een hele geruststelling. Ook volgens haar kunnen we beter afwachten, alles (hotels, restaurants en grenzen) is, of wordt op korte termijn, gesloten.
Op 17 maart voelt Whoopi zich niet lekker, op 18 maart werd Whoopi echt ziek. Op 19 maart stierf ze, 13 jaar oud. Zie hiervoor verder “Over Whoopi” en “In memoriam Whoopi“
Wordt vervolgd: hoe wij thuis kwamen.
Dit vakantieverslag begint met : “Met twee teckeltjes (naar Spanje) op vakantie.”