dit is een vervolg op “Met twee teckeltjes(naar Spanje) op vakantie“.
Na meerdere pogingen zowel in Torrox als in Nerja om de auto te parkeren, gingen we maar naar een Chiringuita (soort strandrestaurant) het is in het verlengde van het hondenstrand. We kwamen daar eerder ook wel, minstens twee jaar geleden voor het laatst.
Ooh wat waren die hondjes gelukkig toen ze het vertrouwde strand weer roken.
En toen voerden we ze ook stiekem nog hapjes vis van ons bord. Slecht, dat weten we, maar Whoopi rekent altijd op een hapje bij restaurant of terras. Dat maakt de hele exercitie acceptabel voor ze.
Vandaag, 17 februari, heerlijk weer. De hondjes mogen nu vrij door de tuin lopen, die best groot is en ook onoverzichtelijk stukken heeft.
Voor de trap van ons terras, waar we zitten, ( er zijn meerdere terrassen) had Reinout van de ren een hek gemaakt zodat de hondjes niet van de trap af zouden lopen, of erger, vallen.
Zo werkte het niet, Ylva schoof het hek rechts aan de kant.
Zo ging het al beter, maar weer was madam vertrokken, ze had het deurtje in de ren open weten te krijgen. Gelukkig hadden we daar een slotje voor.
Tot mijn verbazing zag ik toch even later Ylva parmantig om het zwembad heen lopen.
Ylva moet het hek wat weggeschoven hebben, de dondersteen.
Aan één zijkant van de kamer is ook een terras, ook met hekwerk plus hangslot.
Ik deed de schuifdeuren even open voor de zon, maar liet het hek dicht.
Whoopi en Ylva moeten even later zich door de spijlen van het hek heen gewurmd hebben. Ylva kwam weer terug, maar voor Whoopi was dat een brug te ver, heen, dus naar beneden, ging nog wel, terug moest ze zich door de spijlen van het hek heen wurmen, maar tegelijkertijd ook omhoog springen. Dat kon ze niet.
Even later zag ik Whoopi en Ylva achter in de tuin waar Ylva van alles op at, bah.
Na een poosje zag ik haar, weer op het terras tussen de pilaartjes van het terras door, blaadjes van een soort heg eten, dus misselijk? Daarna trapte ik, in de kamer, bijna in grote hopen kots van haar, bruin met groene blaadjes, ook buiten nog wat restjes, waarna ze weer gras ging eten.
De tuinman kwam, die hebben we nadrukkelijk gevraagd geen venena ( vergif) te strooien of te spuiten. Het stikt van de kleine mieren, maar we kunnen geen mierenpoeder strooien.
Nog iets van Ylva: ze wil elke nacht in bed slapen, stijf tegen mij aan, behalve afgelopen nacht, toen ontdekte ik haar bij Reinout. Ik sliep vast ( slaappilletje) en Ylva is, volgens Reinout, op bed gesprongen en over mij heen naar hem toe gegaan. Dit bed is lager dan ons bed thuis, daar kan ze dat niet.
Ik hoop dat ze vannacht rustig blijft, want ik moet er niet aan denken dat ze nog misselijk is en overgeeft in ons bed.
Wordt vervolgd.
Dit vakantieverslag begint met : “Met twee teckeltjes (naar Spanje) op vakantie.”