teckelblog

Onze vriend Quin (zie ook hier) is getrimd. Mooi hè?

De kerstteckel wenst U fijne feestdagen.

We hebben al vaker verteld hoe graag Ylva op de bank kruipt en dat daar een speciaal hondenkussen voor haar ligt. Nu we proberen ons energiegebruik te beperken ligt er onder dit hondenkussen een warmtemat.Daarmee kan het inschakelen van “zwaardere middelen” wat uitgesteld worden.
Het hondenkussen houdt natuurlijk wel wat warmte tegen, zeer tot ongenoegen van Ylva. Maar daar weet een teckeltje wel raad mee. Zie maar hoe we haar vonden.

Tsja, we vonden het al raar dat de brokjes bleven liggen, dus….vanmorgen even heel voorzichtig het deksel van het egelhok iets opgetild…geen egel meer verstopt in bult hooi met stro.
Wat is er gebeurd? Het was idd een dag zacht weer…is de egel op sjouw gegaan en eten gaan zoeken? Per slot is het wat saai díe kattenbrokjes. Is hij toen doodgereden?
Of was het hok niet warm genoeg, waar ik bang voor was met die koude wind en regen? Er is wel noppenfolie overheen, maar niet goed genoeg ben ik bang en het verwaait wel eens.
We zochten dus ook de schuld bij onszelf.
Nu is manlief op weg naar Karwei, in de hoop een plaat piepschuim te vinden om daarmee de binnenkant, waartegen de egel een schuilplaats had gemaakt, te isoleren.

En Ylva?
Die gelooft het allemaal wel, zij blijft bij voorkeur binnen en mag ook niet in het deel van de achtertuin komen waar de egelvoederbak en het egelhuis staan.
Ylva houdt van warmte, tsja ik ook.

Een tijdje geleden kwam haar baasje met warmtematjes thuis.
Eentje voor mij, die ligt op de bank en eentje voor onder Ylva’s nachtbedje zie hier

Ik zit  bovenop mijn matje  heerlijk warm. Als het erger koud wordt, heb ik ook nog een grote electrische deken, waar ik lekker onder kruip, maar die ook zeer gewaardeerd wordt door Ylva.

Ook dan, na ettelijke pogingen, springt ze op de bank en gaat rechttoe rechtaan naar het plekje naast me, waar ze onder de deken kruipt, stijf tegen me aan.
Toch ontdekte ik vandaag weer nieuwe dingen:
Ik zat ergens anders, Ylva sliep op het verwarmde dekje dat op de bank onder haar kussen ligt.
Omdat Ylva naar de  andere kant van de bank op de bekleding zat te krabben, riep ik: “Ylva, plaats”.
Meteen, in een rotvaart, sprong ze van de bank, dook onder de andere bank waar een bedje van haar ligt, die plek heeft ze zelf uitgekozen en haar bedje daarheen gesleept.

Toen ik klaar was met mijn klusjes en op de bank wou gaan zitten…op mijn eigen plekje,
Wou de dame niet opzij gaan, maar schoof tegen de armleuning aan….mijn favoriete plekje, maar.. ook het hare.
Ze rolde zich op en ik kon zeggen wat ik wou, geen beweging in de tante, die sinds het verwarmde dekje, toch echt steeds rechts van me, op dekje, onder dekentje naast me dook. Nu dus niet…Nee mijn plekje is volgens haar juist haar plekje.
Om het te begrijpen zal ik het wel eens filmen.

Nu zijn we allebei moe:
Het  egelhok  moest  isolatie krijgen aan binnen- of buitenkant van haar winterkist.
Het is inmiddels donker, beiden hebben we rugpijn, dus…morgen verder.
Mocht de egel toch terugkomen vóór morgenvroeg, dan schuilt hij maar in de voederbak die waterdicht is en ook hooi, stro en zelfs brokjes bevat.
Wordt vervolgd…..misschien….

We hebben weinig nieuws.
Alles gaat z’n gangetje, Ylva is lief,  meestal rustig.
Ze heeft speeltjes die ergens slingerden en waar ze niet meer naar omkeek, opnieuw ontdekt.
De enige knuffels die haar interesseren zijn met piep of ander geluidje. Dus kreeg ze altijd iets met piep.
Na haar baarmoeder operatie had ze geen belangstelling meer voor haar speeltjes tot voor kort. Ze speelt, bij buien, weer.
Nu ligt ze op de bank, met een knuffel in de buurt, te slapen.

 Ze kan ook weer een tijdje alleen thuis zijn. Meestal wordt ze wakker als we binnenkomen, soms staat ze te trappelen bij de deur, één en al opwinding en blijdschap.
Hoe langer we weg waren, hoe rustiger ze is als we thuiskomen.
Dan lag ze te slapen.
Datzelfde hoorde ik van dochter over haar teckels.
Ga je even een boodschap doen, dan breken ze bijna de tent af van blijdschap als je terugkomt.
Ben je een paar uur weg, dan worden ze pas wakker als je binnenkomt.

Het wordt opeens kouder, akelig waterkoud.
Ook ‘s nachts.
We hebben in de slaapkamer wel de vloerverwarming aan, maar dat straalt niet echt uit, dus…..trippel trippel…daar kwam Ylva aan. Zij is te klein om op ons bed te kunnen springen en probeert het bij mij, als ik haar er in til, schiet ze meteen door naar haar baasje, dus ik fluisterde: “ ga maar naar het baasje”…. Dat doet ze dan en als baasje er in trapt, blijft ze lekker tegen zijn benen, de hele nacht lief slapen. Niet bij mij want ik slaap slecht en onrustig.
Toch…het is geen ideale situatie je hond in bed.
Omdat ik een erge koukleum ben en wij toch de radiator wat lager zetten dan we gewend waren, kocht manlief een electrisch dekentje voor onder me op de bank.Dat was meteen groot feest voor Ylva.Nu is ze niet bij me weg te slaan als ik op de bank ga zitten: plaid over en dekentje onder me.
Ze kan dan zelfs na een aanloop, nog op de bank springen en duikt dan onder de plaid, op het vrije deel van het dekentje.
Laatst  heeft baasje een met accu verwarmd dekentje voor haar besteld en dat  kwam gisteren aan.

Dus afgelopen nacht, heeft dat dekentje onder haar bedje gelegen en boven Ylva nog een dekje. De hele nacht niets meer van haar gehoord en dit dekje met accu is ook nog eens veel veiliger.

Serengeti,
Zó mooi, zó wreed, zo aandoenlijk, zó zielig…..
De natuur is ook vaak wreed en hard…net mensen, maar bij dieren is het overleven.

Serengeti stond op de TV, maar Ylva moest nog eten. Normaliter is ze al boos tot agressief bij/tegen dieren op TV, maar helemaal als ze nog moet eten.
Baasje was begonnen aan het klaarmaken van Ylva’s eten.
Dat is altijd een heel ritueel…voor Ylva.

Dit keer erger, want tsja zoveel dieren, ( programma’s waar ik graag naar kijk), voor Ylva agressie.

Ik heb ook geen zin om de TV uit te zetten, ze gedraagt zich maar.
Dit keer:
Baasje ging, in de hoop haar af te leiden, Ylva’s eten klaar maken….ik zei nog “ dat wordt drie keer heen en weer rennen, naar de TV om alle dieren weg te jagen, die misschien haar eten afpakken….het werd 10 keer heen en weer rennen totdat haar eten klaar en op juiste temperatuur was.

Tien keer en dan alles wegjagen van het TV scherm.  Tsja dat lukt altijd omdat beelden niet statisch zijn.
Nu, etensbakje leeg, buikje vol, Serengeti afgelopen, zoekt ons fanatieke teckeltje haar bedje op, na eerst nog ijverig toilet te maken, dus zich likken…..de stress is er kennelijk nog niet helemaal uit.

We moeten nu zeker Ylva weghouden bij de egels.
Op één van de egels, die we op de nachtcamera zagen, lijkt het of die egel teken heeft. Op zn kopje zien we witte puntjes en hij krabt zich op zijn kopje.

Omdat het allemaal minder duidelijk is bij nachtopnames, zou het theoretisch mogelijk zijn dat die van de nacht een andere egel is. Misschien ook wat kleiner.
Het nachthok was leeg. Typisch want het regende.
Ik ben.bang dat de hokken nu ook teken bevatten.
Dus moeten we Ylva daar nu nog meer weg houden bij die twee hokken.

Dat egels onder de teken kunnen zitten hoor ik vaker.
Ik zal eens uitzoeken wat we moeten doen…….

Elke dag de hokken leeg en schoonmaken is onbegonnen werk als de egels teken hebben. Die moeten dus eerst weg.

Het zou dagen mooi weer worden met, voor de tijd van het jaar, hoge temperaturen.
Nou een paar dagen geleden begon de dag akelig koud met harde wind en regen.
Ylva houdt niet van kou en ze haat regen.
Dus toen we haar in de ren lieten, was ze in no-time weer binnen…plasje en terug.
Toen een tijdje later baasje in de tuin liep, hoorde ik toch tot mijn verbazing, Ylva luid opgewonden blaffen.
Ze was toch weer ontsnapt naar de tuin.
Baasje was bezig de egelhokken ( nachthok en voederkrat) te inspecteren en…..zag een egel opgerold in het nachthok.
Ons teckeltje mankeert niets aan haar reukorgaan……
Tsja, dus weer een egel overwinteraar? Of schuilen tegen de ochtendkou?
Nu een paar dagen later, vinden we de egel nog steeds overdag in het slaaphok.
Hij/zij heeft het hooi en stro op een grote bult verzameld en ligt daar onder.
Ik dacht dat het nog veel te vroeg is om al te overwinteren, maar we zien wel.
Het voer is nu alleen nog in de voederkrat, daar haalt hij/zij zijn portie wel op, net als die van vorig jaar.
Toch spannend, omdat die egel uiteindelijk dood ging. Zo verdrietig.

Vandaag hebben we ook droog blad uit de tuin in het hok gedaan.
Dan kan egel ook daarmee verder zijn bed opmaken als hij wil.

Ylva mag nu echt niet meer in de tuin, om de egel niet te storen.
We moeten er nog wat op bedenken, we weten nu immers dat Ylva in het hok kan komen, zie: hier
Omdat de  deksel schuin afloopt kunnen we de deksel niet verzwaren met bijvoorbeeld een steen.
Misschien ducttape……?

Vanmorgen druk, manlief naar gym, ik druk met van alles in huis. Pas ‘s middags bedachten we dat we nog niet in de egelhokken, ( voederkrat en nachthok) hadden gekeken of het voer van de vorige avond op was. Ik ga dus naar buiten en til het deksel op van het nachthok:  een stevig houten deksel. Ik schrok me rot…binnenin was ons Kaninchenteckelte Ylva….( het bakje van het voer aan het controleren). Hoe kon dat nou, de doorgang is veel te smal voor haar. Ik ren  naar Reinout en roep: kom kijken, Ylva zit in het egelhok. Nou niet dus, ze liep alweer  rond.Hoe was ze er in en daarna weer uitgekomen? Via  de  deksel zegt mijn man….”dat lukt haar toch niet?” Laat mijn man nu toevallig afgelopen nacht de  nachtcamera aan hebben gehad.Dus wij met camera naar binnen, die normaliter, ‘s morgens al meteen naar binnen wordt gehaald. Helaas is het moment dat Ylva uit de kist komt niet gefilmd, maar wat we wel hebben plaatsen we hieronder:

Al eerder hadden we gemerkt dat Ylva belangstelling had voor de kattenbrokjes in de egelvoerkist, zie hier