Afgelopen vrijdagmiddag zijn we teruggekomen van 5 weken vakantie naar Spanje. Wij met onze auto in een gehuurd vakantiehuis, mijn dochter met man en hun 2 honden in hun camper, daar ook Ylva als derde hondje erbij.
Het was een spannende tijd voor Ylva, maar bijna alles ging goed.
Wat niet goed ging:
Ylva moest om de haverklap naar buiten, ook ‘s nachts, voor zowel
plas als poepjes. Het ging ook niet altijd goed. Best raar vonden wij, omdat ze heel zindelijk is. Maar….
De hondjes van dochter plus man zijn niet van die grote eters en snoepen al helemaal niet uit elkaars bakjes.
Tsja dat was geweldig voor Ylva die er geen bezwaar in zag om buiten haar eigen eten ook dat van de hondjes van dochter en schoonzoon te verorberen. Het heeft een tijd geduurd voordat die twee door hadden dat het eten van Neta en Siggy in Ylva’s maagje verdween voorzover nog over, of erger, helemaal daarin verdween. Tsja natuurlijk raakte Ylva aan de diarree.
Het duurde ook weer een tijdje voordat Ylva diarree vrij was, nadat het eten van die twee niet meer voor Ylva’s neus werd gezet.
Toen we afgelopen vrijdagmiddag thuis kwamen was Ylva bepaald niet blij weer thuis te zijn.
Gelukkig is ook dat weer goed gekomen en leuk voor mij, is ze intussen meer aan mij gehecht dan aan haar baasje die een soort van afgod voor haar is. Dus best gezellig voor mij.
Omdat het veel dagen niet echt mooi weer was heeft Ylva een leuk truitje en een regenjasje overgehouden aan de expeditie.
Dat op zich is prima, maar… ons tante Betje weigert met dat regenjasje te lopen en na het doen van haar behoefte zet ze geen stap meer tot baasje haar van ellende maar achterna loopt: recht toe recht aan terug naar binnen.
Heel komisch om dat vanuit het raam gade te slaan.