Op 21 mei 2024 waren we op het spreekuur in de dierenkliniek Vissersburen.
Ons teckeltje van bijna 12 jaar, had toen al ruim een dag doorlopend kleine plasjes gedaan, dus elke paar minuten wou ze uit.
Er werd ons gezegd urine op te vangen, maar dat was niet gemakkelijk bij een laag bij de grond hondje, die maar een paar druppels per keer plast.
Uiteindelijk toch nog gelukt vlakvoordat we naar onze afspraak moesten.
Het hondje werd onderzocht door een vriendelijke jonge vrouwelijke dierenarts?, waarvan we de naam niet weten, ( ze stelde zich niet voor).
Ik gaf vooraf aan dat ikzelf dacht aan blaasontsteking of hormonen.
De urine werd nagekeken, geen bacteriën.
Omdat Ylva de laatste paar jaar een “stille loopsheid” heeft, kunnen we niet zeggen wanneer ze voor het laatst loops was.
De da onderzocht Ylva, begon over een baarmoeder echo, wat ons wat voorbarig leek, maar haar motivatie was, dat wij niet konden zeggen wanneer ze voor het laatst loops was geweest.
Verder kon ze niets ontdekken aan Ylva wat niet goed was.
Bij het temperaturen ging Ylva’s staart opzij!!! ( geen verhoging, geen koorts).
Ik wees de dierenarts nog op de zijwaartse staart houding, geen reactie.
We kregen een antibioticum kuur mee: Cylanic 50-12,5 mg per tablet.
Thuisgekomen kreeg ze meteen de eerste pil van mijn man.
Later in de middag ontdekte mijn man een bloeddruppel in de kamer. Ik heb toen met een tissue in Ylva’s vulva gekeken en ja, bloed!
Wat nu, de praktijk was al dicht, moesten we nu doorgaan met de AB of?
Omdat ze er al eentje op had, koos mijn man ervoor door te gaan, met de gedachte dat ze misschien toch ook een ontsteking zou kunnen hebben en hij niet zomaar durfde te stoppen.
Na een paar dagen, 24 mei, werd Ylva ziek, tegen de avond bewoog ze niet meer, weigerde eten, ( niet van haar gewend) en ze leek zieker te worden. We waren erg ongerust.
De volgende dag ging het nog steeds slecht , ze at niet, bewoog bijna niet.
Gisteren, 26 mei, leek het beter te gaan, ze liep wat door de tuin en at met graagte haar aangepaste eten: beetje kip met bouillon en wat kleine stukjes gekookte wortel geprakt.
Daarna ging ze slapen en moesten we haar naar haar nachtbedje dragen, ze wou/kon? niet lopen.
Afgelopen nacht heeft ze een paar keer overgegeven, alles wat ze de dag had gegeten, lag op de vloer. Weliswaar was dat niet veel maar met vocht erbij toch twee keer plasjes braaksel.
Ik heb afgelopen nacht nauwelijks geslapen: wat nu: wat kan de oorzaak zijn.
Omdat we geen bijsluiter bij Cylanic hadden, ben ik gaan surfen omdat AB nogal eens bijwerkingen heeft en ook misselijkheid etc kan veroorzaken.
En ja hoor…….
We zijn dus gestopt, het laatste pilletje Cylanic niet meer gegeven.
Ook zouden we dat graag in haar computer bestand hebben dat ze dit antibioticum niet meer moet hebben.
Ik begrijp ook niet waarom antibioticum voor mogelijke blaasontsteking als de urine geen bacteriën bevat.
Vandaag willen we afwachten hoe het verder gaat.
Mocht Ylva toch nog ziek blijven, dan zou er wat anders aan de hand kunnen zijn.
Dan trekken we wel weer aan de bel.
Dit was ons verhaal