Ylva was wat anders dan anders, we maakten ons zorgen….
Ze is twee keer weggelopen….
Ylva zal nooit, maar dan NOOIT zomaar de weg op lopen.Pas als wij, “over” zeggen mag ze over, Ze blijft, ook aan het lijntje, altijd dus, wachten op commando: “over”.
Dan schiet ze naar de overkant.
Ook “ontsnapt” ze nooit, mocht de voordeur op een kier staan.
Nu twee keer.
Ik maakte even een praatje met onze buurvrouw, met de rug naar onze oprit.
Mijn buurvrouw die Ylva einde onze oprit zag staan, verbaasde zich er over dat ze niet verder liep.
Ik zei vol trots dat ze zonder commando: “over” dat niet doet.
Tsja, tot ze opeens naast ons stond….
Gisteren was ik de auto aan het reinigen van woestijnzand tussen de grille.
Opeens stond madame er weer… ik had de voordeur op een kier gelaten…
Ik stuurde haar meteen terug, maar….Ylva rende weg en sprong via een laag muurtje in de tuin van de ( andere) buren.
Dat was schrikken. Dat huis staat op de hoek en zo kan ze de straat met verkeer op komen. ( er staan wel hogere haagjes, maar zij man er best tussendoor na even zoeken.
Ylva is zo’n elf jaar bij ons en dit heeft ze nog nooit, nooit gedaan.
Ik kon haar niet vinden, Reinout kreeg haar te pakken, nog in die tuin, gelukkig.
Nu vertrouwen we het niet meer en gaan we, terug bij af, weer heel goed, dus beter, opletten.
( Ylva liep NOOIT weg).
Nog iets raars:
Omdat ik dacht geen verhaaltje over Ylva te hebben deze week, wou ik een oefening met haar doen, die ze heel goed doet en dan door baasje laten filmen en plaatsen.
Du moment dat manlief de camera pakte deed ze niets meer goed.
Zonet zonder camera , (na uren) nog even getest: het ging weer perfect.
Is ze op haar leeftijd bezig met een ouderdoms puberteit?
Nu ben ik des te meer vastberaden, toch die oefeningen gefilmd te krijgen….moet toch een keer lukken?