Vandaag moesten we de weg op, Reinout kreeg een staaroperatie en Ylva ging naar de oppas.
Het was al eng op de A6 in Flevoland, maar het werd steeds enger en terug gevaarlijk vanwege vallende takken, omvallende bomen en zowel harde wind als heftige regen.
Gelukkig reed een koelbloedige buurman, met een zware auto, dus hoefden we niet op het laatste moment de operatie af te zeggen omdat we geen vervoer hadden.
Thuis gekomen was de tuin overhoop, de vogeltjes van slag en hongerig en Ylva, die bij de oppas was geweest gelukkig om ons weer te zien, ondanks dat ze graag bij de oppas is.
Een boom had de straat van de oppas geblokkeerd, omgewaaid, zij kwam ons dus al met hondje in bench en de rest onder de arm tegemoet. Wat een geluk om mensen te hebben, zoals ook onze buurman, die zo nodig voor ons klaar staan. Moeilijk om hulp te vragen, ik geef het liever, maar ja…er komt een tijd….
Al het eten dat we vanmorgen vroeg nog klaar gezet hadden voor de vogeltjes, was verregend, ze bleven het wel proberen in de plas water maar…niet zo lekker.
De pindakaas had Reinout, in haast, met de dichte kant naar voren in de houder gezet, thuis gekomen. dat omgedraaid, daarna..zie filmpje, gemaakt vanuit een raam in de kamer.
Grote vogels, pikken de kleintjes weg…..ook daar geldt het recht van de jungle.
Helaas hebben we geen duidelijke opnames van de wildcamera, maar het lijkt er op dst wéér een kat het egelvoer opgegeten heeft.
We blijven zoeken naar een oplossing.
Ik wou dat katteneigenaren hun katten ‘s nachts binnen hielden of voor mijn part in grote ren buiten, maar niet op jacht.
O ja,
Tijdens het wachten in de oogkliniek, zat ik tegenover een vrouw, die vertelde dat bij haar kleine hondje, ook meer dan de helft van zijn gebit getrokken is.
Het hondje heeft zich wonderbaarlijk goed aan zijn nieuwe situatie aangepast.