Eindelijk lijkt Ylva weer een beetje back to normal.
Helaas brengt dat weer andere zorgen met zich mee.
Ze wil weer in haar eigen ritme van vóór….!
“Waarom krijg ik geen kauwstaaf”…”waarom moet ik naar bed”…”ik heb nog geen tandjes gepoetst”…..
Ook midden op de dag, gaat ze zitten, met een lijfje dat alleen maar ongenoegen uitstraalt…
Kijkt ons aan…..
Ik moet aan baasje vragen haar iets te geven, óf ze komt bij mij bedelen, of bij het baasje.
Dat kon ze altijd al mooi, ons bespelen..van Whoopi geleerd?…
Maar ja, de snoepjes zijn te hard, dus geven we haar een beetje kippenbouillon met wat kleine stukjes kip.
We moeten onze weg nog beter vinden in nieuwe vaste patronen, want de meeste honden houden daaraan vast.
Ooit ergens aan begonnen? Denk er om, je zit er het hele hondenleven aan vast.
Je kunt een teckel veel leren, maar afleren? Dat is een andere kwestie😆