Eindelijk hadden we tijd om naar het autoschadebedrijf te gaan.
Omdat we na de tandentrekkerij van vorige week woensdag Ylva niet alleen kunnen laten, namen we haar mee. Ze heeft sinds die tijd erge verlatingsangst.
Maar…..arm dier…
Ze wou haar benchje niet uit en het was te warm om haar in de auto te laten.
Uiteindelijk hebben we haar uit de bench moeten trekken, ze was achterin gekropen.
Binnen in het kantoortje, begon ze weer te tollen en te bijten in haar achterhand en was ze totaal van slag.
Ik ben maar met haar gaan wandelen.
Ze werd pas rustig toen ze weer veilig in haar benchje was.
Thuis gaat het beter, ze is wat langer wakker en schooit als vanouds om ijs en eten.
Ze ligt aan een looplijn in de tuin, zodat de vogeltjes rust hebben en ze van hun eten afblijft.
Het is een gezellige boel op ons terras met de wereld aan musjes en andere vogels die ons arm eten.
Ze voederen hun kleintjes, zo schattig om te zien. Wij zitten er redelijk dichtbij met Ylva, dus bijzonder.
Als Ylva los is, likt ze van alles op, wat de vogeltjes morsen, dus dat moeten we niet hebben.
Vandaag was het feest voor Ylva. Niet voor ons….
We hadden vorige week ook een verpakking pens gekocht.
Bah wat stinkt dat.
Morgen moeten we nieuwe voorraad aangepast voer voor haar zoeken in de dierenspeciaalzaak.
Haar wondjes zijn nog rauw.
We denken nu dat we zeker tot augustus wachten totdat we de rest van haar gebit laten trekken.
Wat erg allemaal voor haar.
Foto’s volgen.