De afgelopen dagen was het min of meer rustig met Ylva.
Ze is tevreden met haar 2e keus knuffeltje, alhoewel ze nog af en toe loopt te zoeken naar het puppybotje (pluche met piep).
Door haar het alternatieve knuffeltje te laten houden voelen wij ons minder naar en Ylva ook. Daar gaat het om.
Wel hebben we het idee dat ze nu nog ergere verlatingsangst heeft.
Na maanden kwam onze hulp, ( die na de Corona uitbraak niet meer bij ons werkt) even op de koffie.
Ylva was haar niet vergeten, ze joelde het uit van geluk.
Toen Ellen weer wegging, deed ze nog precies wat zij en Whoopi samen deden:
Keurig voor haar gaan zitten wachten op beloninkje.
Ellen gaf altijd wat bij haar komst en bij het weggaan en Ylva was dat niet vergeten.
We hebben dus gauw wat stiekem in Ellen’s had gestopt, dat ze zomaar vanuit haar jaszak toverde en aan Ylva kon geven.
Helaas is Ylva wel weer erger in de stress bij honden die voorbij komen.
Ze gaat luidkeels tekeer en leeft zich uit op één van haar kussens, alsof ze een prooi, ( die hond?) heeft.