Ylva wil alleen maar knuffeltjes die piepen.
Verder moeten ze zacht zijn, rubberen speeltjes , ook als ze piepen, vindt ze niet interessant. Vrij snel geven de meeste piepjes het op.
We hebben dus de wereld aan afgedankte knuffels, zie Ylva en haar nieuwe knuffel.
Nu hebben we een zak vol piepjes gekocht en een klein deel van Ylva’s knuffels heb ik gewassen.
Schoon krijg je ze niet, maar ze zijn wel weer fris.
De piepjes zijn nu aangekomen en zo gauw ik me niet meer ziek voel, kan ik aan de slag, in de hoop dat het lukt.
Mooier zal het er niet om worden, maar een kniesoor die daar op let, in ieder geval Ylva niet.
Intussen hebben we Ylva’s puppybotje van stof, af weten te pakken.
Dat ging nog weer mis ook, want die had ik bij een zak andere knuffels, die ik al eerder uit de kamer verbannen had, in een mandje op de wasmand gezet.
Maar ja, met was uitzoeken heb ik dat mandje op de grond gezet en terwijl ik even wat anders deed, ontsnapte Ylva naar de bijkeuken. Toen ik terugkwam, was precies die knuffel weer terug bij Ylva. Gek is ze niet…nou ja…..niet op die manier.
De laatste dagen heeft Ylva alleen nog een vosje.
Ze sleept en jammert al een stuk minder, dus mag ze die houden tenzij haar dramatische gedrag weer erger wordt.
Gek blijf ik van haar, want ze wil constant naast me op de bank.
Daar ligt een hondenmatje op haar plekje, dus dat mag.
Helaas is dat de laatste tijd echt geen doen meer, zeker niet nu we allebei ziek zijn:
Ylva wil op de bank, met knuffeltje in haar bekje. Dan gaat ze tegen de rand van de bank met haar nageltjes, dus til ik haar op, klautert zij over me heen naar haar plekje, daar draai ik haar om zodat ze tussen mij en de leuning van de bank ligt.
Maar…zo kan ze ook naar buiten kijken en naar de TV. In no time vliegt ze keffend van de bank en staat op de bank bij het raam naar buiten te gillen of tegen de TV te blaffen, waar ze het ene of andere dier ziet.
Dit gaat maar door, er op, er af en vanmorgen verloor ik mijn geduld.
Ze moest op haar donut en daar blijven.
Ik voelde…ik moet dimmen, ik schrok van mezelf.
Ook Reinout, tegen haar meestal de kalmte zelve, probeerde haar in haar bedje te houden en verloor.
Omdat ze dan zo’n aandoenlijk snoetje naar je op kan steken, zat hij haar toch na een tijdje te aaien in de hoop haar te kalmeren.
Wij verloren, maar gelukkig hebben we Ylva en onszelf weten te kalmeren.
We zijn zelf maar naar bed gegaan.
Dat heeft ook Ylva goed gedaan, die vond ik diep in slaap in haar nachtbedje bij ons en nu is ze weer rustig en uit met het baasje.
Op de cursussen voor gedrag en gehoorzaamheid, G&G, leerden we dat als je hond ongehoorzaam is, fout gedrag vertoont, zoals vechten tijdens de training, we een aantal oefenverrichtingen achter elkaar moeten doen, zoals volg, links, rechts, zit, down etc.etc. vlak achter elkaar moeten doen. dat deden we daar ook na een vechtpartij en ja hoor in plaats van te schreeuwen of zo, ging dat perfect. daarna gingen we weer gewoon verder met oefenen zonder wanklanken.