Afgelopen dinsdagavond werd Ylva ziek.
Tot onze verbazing wou ze haar kauwstaafje niet, de lekkerste traktatie van de dag.
Woensdag heeft ze alleen maar op een bedje gelegen, niet zoals altijd verhuizend van het ene plekje naar het andere, afhankelijk van waar wij zijn, nee, geen beweging in haar te krijgen. We probeerden bouillon, maar meer dan een paar slokjes gingen er niet in.
Na bijna twee dagen slapen begonnen we voorzichtig met een paar kleine stukjes, eerst gekookte zalm, piepklein beetje in de bouillon gekruimeld. Gisteren, dus donderdag heb ik vleesbouillon getrokken in flink wat water.
Die bouillon ging er zomaar in en bleef er ook in.
Gevolg: flinke plasjes. Maar nog niet verder dan in de buitenren.
Daarna, toen dat er in bleef, kreeg ze er hele kleine stukjes gaar vlees door de bouillon.
Daarna kwam ze tot leven en werd hongerig na dagen vasten, dus wat meer vleesjes erdoor.
Zie video, hoe dat er inging.
Vanmorgen een halve portie brokjes, ze krijgt honger, goed teken.
Intussen is ze 4 ons afgevallen en weegt nu 3,6 kg, wat normaal is voor haar, ze werd wat te zwaar.
Al met al lijkt ze wel door het ergste heen te zijn, keft weer van blijdschap als het baasje terugkomt van even weg, is sowieso iets levendiger.
Was het een virus? Wij vermoeden van wel.
Gisteravond begon Ylva ook opeens weer met knuffels te spelen, piepend ( de knuffels), jammerend heel even: Ylva.
Ik dacht even dat ze schijndrachtig werd, maar het is alweer over.
Intussen is haar laatste loopsheid al zo’n 14 maand geleden.
Hoe dan ook, wij zijn opgelucht.
Er kan alweer een klein kwispeltje van af.