Gelukkig wordt ik niet meer bijna continu “bereden” door Ylva.
Ze ligt zelfs weer rustig, lief, naast me.
Samen hebben we naar een animatiefilmpje: Jungle Book, gekeken, waar ik al zappend op terecht kwam.
Ylva vol spanning, alsof ze alles kon volgen.
Maar een paar keer werd het haar teveel en ging ze weer tekeer tegen het beeldscherm, om meteen weer bij me terug te komen, zóóó spannend vrouwtje….laat mij kijken. Althans dat straalde ze uit.
Het is al een jaar geleden vandaag, dat Ylva loops was, maar ondanks haar gedrag dat er op wijst, lijkt het er nog niet aan te komen.
Een paar dagen geleden kwam onze oudste kleinzoon.
Voor ons verwacht, maar voor Ylva een grote verrassing.
Sjee wat was dat beestje blij, ze jammerde en likte en kleefde aan hem.
Intussen geven we ook weer uit voorzorg druppeltjes Puur Pseudo Pregnancy.
De laatste dagen is ze ook bijna hysterisch van blijdschap als baasje even weg was en weer thuis komt.
Ik ontdekte dat ze weet of voelt wanneer Reinout, ergens vandaan, op weg gaat naar huis. Vanaf die tijd totdat hij aankomt start haar wachten voor het raam.
Dan…als ze hem ziet begint een nieuw geluid, bij het hoge keffen wat ze altijd doet. Een soort hoge jammerkreetjes te gek om te horen.
Voor de rest is het nog gewoon Ylva:
Gefocust op eten, altijd honger of eetlust, aanhankelijk en verslaafd aan haar Donut kussen.
Vandaag scheen de zon:
Filmpje in de tuin:
Wat genieten……
Ik trof haar zonnend, vier pootjes in de lucht😄