De voorspelde 10 tot 15 cm bleven bij ons uit. Hooguit 5 cm, maar vanwege de harde wind, was de sneeuw toch opgewaaid tot zelfs een gebarricadeerde achterdeur, die in een hoek van ons huis is.
De deur moest vrijgemaakt worden, de afrastering van de ren ( ander deel van ons huis en tuin) was deels omgewaaid, dus nadat Ylva het al lang opgehouden had, mocht ze in de tuin. Ik was heel benieuwd hoe ze zou reageren. Dat was totaal anders dan ik verwacht had:
Ylva werd helemaal dol, ze rende rondjes door de tuin, tegen de opgewaaide sneeuwhopen op en terug, wat ontzettend leuk. Helaas was Reinout er niet bij, die heeft het gemist. Intussen deed Ylva een lange plas en zelfs poepte ze meteen.
Daarna kwam ze met een noodgang naar binnen gerend, uit met haar pret.
Vanmiddag hebben we haar weer in de tuin gelaten, maar stond Reinout ook klaar met de camera, ( zie filmpje). Helaas, ze rende naar buiten en even hard weer naar binnen, zonder iets te doen.
Na haar 2e keer eten, kwam alles er na een tijdje weer uit. Ze gaf heftig over, was daarna een tijd heel zielig en wij héél bezorgd.
Gelukkig lijkt ze inmiddels weer de oude, geen buikpijn meer. Ze kwispelt weer, piept weer met een knuffel en springt weer blij tegen ons op.
Wat het nou geweest is weten we niet. Ze heeft geen kans gehad wat verkeerds te eten.
Misschien toch de sneeuw?
Het was natuurlijk een hele spannende dag voor haar.
